เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-5 บัฟฟาโล
เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-5 บัฟฟาโล  (de Havilland Canada DHC-5 Buffalo) เป็นเครื่องบินขึ้นลงระยะสั้นที่ได้รับการพัฒนามาจากเครื่องซี-4 คาริบู โดยมีการเปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์เทอร์โบใบพัด ขยายลำตัวให้ยาวขึ้น เดิมมีชื่อว่าคาริบู 2 เครื่องบัฟฟาโลบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 9 เมษายน ปี ค.ศ. 1964 กองทัพสหรัฐอเมริกาได้กำหนดสัญลักษณ์เป็น ซี-8

ข้อมูลจำเพาะ 
 ผู้สร้าง บริษัท เดอ ฮาวิลแลนด์ (แคนาดา)
 ประเภท ขนส่งทางยุทธวิธีขึ้นลงระยะสั้น  (STOL)  เจ้าหน้าที่ 3 นาย บรรทุกทหารพร้อมอาวุธได้ 41 นาย หรือ พลร่มพร้อมอาวุธ 35 นาย หรือ เตียงพยาบาล 24 เตียง และ เจ้าหน้าที่แพทย์ 6 นาย
 เครื่องยนต์ เทอร์โบใบพัด เจเนอรัล อีเล็คตริค ซีที 64-820-4 ให้กำลังเครื่องละ 3,133 แรงม้า 2 เครื่อง
 กางปีก 29.26 เมตร
 ยาว 24.08 เมตร
 สูง 8.73 เมตร
 พื้นที่ปีก 87.8 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า 11,412 กิโลกรัม
 น้ำหนักบรรทุก 5,443 กิโลกรัม เมื่อวิ่งขึ้นจากสนามหญ้า
 8,164 เมื่อวิ่งขึ้นจากทางวิ่งปกติ
 น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 18,597 กิโลกรัม เมื่อวิ่งจากสนามหญ้า
 22,316 กิโลกรัม เมื่อวิ่งขึ้นบนทางวิ่งปกติ
 น้ำหนักร่อนลงสูงสุด 17,735 กิโลกรัม เมื่อร่อนลงบนสนามหญ้า
 21,273 กิโลกรัม เมื่อร่อนลงบนทางวิ่งปกติ
 อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง 420 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 3,050 เมตร
 อัตราไต่ขั้นสูง 710 เมตร/นาที
 201 เมตร/นาที เมื่อใช้เครื่องยนต์เดียว
 เพดานบินใช้งาน 9,450 เมตร
 ระยะทางวิ่งขึ้นพ้น 15 เมตร 381 เมตร
 ระยะทางร่อนลงจาก 15 เมตร 346 เมตร
 พิสัยบิน 1,112 กิโลเมตร เมื่อมีภารกรรมบรรทุกสูงสุด
 3,280 กิโลเมตร เมื่อไม่มีภารกรรมบรรทุก

อ้างอิง 

 

อากาศยานขนส่งทางการทหาร
เครื่องบินเดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา