เปเล่
เอดซง อารังชิส ดู นาซีเม็งตู () หรือ เปเล่ (); 23 ตุลาคม พ.ศ. 2483 – 29 ธันวาคม พ.ศ. 2565) นักฟุตบอลชาวบราซิล เล่นให้ฟุตบอลทีมชาติบราซิลชนะฟุตบอลโลก 3 ครั้ง และถือเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ดีที่สุดตลอดกาล และทางฟีฟ่าจัดให้เป็นผู้เล่นที่ "ดีที่สุด" เขาเกษียณการเล่นฟุตบอลใน พ.ศ. 2520 

เปเล่ได้เล่นให้แก่ทีมชาติตั้งแต่ปี 1956–1971 โดยในฟุตบอลโลก 1958 ในขณะที่อายุได้ 17 ปี 239 วัน เปเล่ได้เป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดในฟุตบอลโลกที่ทำประตูได้ ในนัดแข่งกับทีมชาติเวลส์ และนัดชิงชนะเลิศกับทีมชาติสวีเดนที่เมืองกอเทนเบิร์ก

ประวัติ 

เปเล่เกิดที่เมืองเตรสโกราซอยส์ (Três Corações) ในรัฐมีนัชเจไรช์ ชื่อของเขาถูกตั้งตามทอมัส เอดิสัน นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน โดยฌูเวา รามุส ดู นาซีเม็งตู หรือที่เพื่อน ๆ ร่วมอาชีพเรียกว่า "ดงดีญู" พ่อและผู้ฝึกสอนคนแรกของเขาที่มีอาชีพเป็นนักฟุตบอลอาชีพทีมฟลูมีเน็งซี (Fluminense Football Club) เป็นคนตั้งให้ และชื่อเล่นว่า "จีกู" (Dico) พอเข้าชั้นประถมเพื่อน ๆ ก็เรียก "เปเล่" ซึ่งไม่มีความหมายใด ๆ ทั้งคนในครอบครัวก็ไม่รู้จัก แต่สุดท้ายใช้ชื่อนี้มาตลอด (ยกเว้นคนในครอบครัวที่ยังคงเรียก "จีกู") เขาเติบโตในย่านยากจนในเมืองเบารู รัฐเซาเปาลู ต้องหาเงินด้วยการรับขัดรองเท้าแถวละแวกบ้านและสโมสรฟุตบอลประจำเมืองไปจนถึงสถานีรถไฟโนรีเอสเต้ เมื่อวิ่งได้ก็เริ่มหัดเล่นฟุตบอลตามท้องถนนหน้าบ้านและสนามดินลูกรัง ใช้ถุงเท้าขนาดใหญ่ที่สุดของผู้ใหญ่แล้วยัดด้วยผ้าหรือกระดาษหนังสือพิมพ์ม้วนเป็นก้อนกลมจากนั้นมัดด้วยเชือกผูกรองเท้าให้แน่นใกล้เคียงลูกบอลมากที่สุด บางทีก็ใช้ผลเกรปฟรูต บางครั้งก็เป็นลูกองุ่นหรือวัตถุใด ๆ ก็ได้ที่กลม ๆ แม้กระทั่งกระดุม จนอายุได้ 6 ขวบ พ่อเขาซื้อลูกบอลให้ลูกแรกพออายุได้ 9 ขวบจึงได้รวมทีมฟุตบอลมีชื่อว่า "สโมสร 7 กันยา" อันเป็นวันเอกราชของบราซิล และในเวลาต่อมาต่อมาก็ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "อเมริควินฮา"แปลว่า "อเมริกาน้อย" พร้อมกับได้โค้ชคนที่สองชื่อเซไลเต้ เมื่ออายุได้ 13 ปี วัลเดมาร์ จี บรีตู (Waldemar de Brito) นักเตะชื่อดังของบราซิลและโค้ชผู้ฝึกสอนคนที่สามเห็นแววจึงชวนไปอยู่ทีมฟุตบอลสมัครเล่นและคว้าแชมป์ประจำรัฐติดต่อกันถึง 3 ปี พออายุได้ 15 ปีจึงได้เข้าทีมเยาวชน Santos FC junior team ปีต่อมาก็ได้เป็นนักบอลอาชีพในทีม Santos Futebol Clube ซึ่งเกมแรกก็ทำประตูชัยได้ 4 ประตู และได้เป็นดาวยิงสูงสุดของลีก พออายุได้ 17 ปี ถูกเรียกตัวติดทีมชาติบราซิล เพื่อลงแข่งฟุตบอลโลกในปี 1958 ที่ประเทศสวีเดนและถือเป็นนักฟุตบอลอายุน้อยที่สุดที่ยิงประตูในนัดชิงชนะเลิศได้ด้วยฟอร์มอันน่าประทับใจ

เกียรติประวัติ

สโมสร 
	ซังตุส
 กังเปโอนาตูบราซีเลย์รูแซรียีอา: 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1968
 โกปาลิเบร์ตาโดเรส: 1962, 1963
 อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ: 1962, 1963
 Intercontinental Supercup: 1968
 Campeonato Paulista: 1958, 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1967, 1968, 1969, 1973.
 Torneio Rio-São Paulo: 1959, 1963, 1964, 1966.

นิวยอร์กคอสมอส
 North American Soccer League, Soccer Bowl: 1977
 North American Soccer League, Atlantic Conference Championship: 1977

ทีมชาติ 

บราซิล
 ฟุตบอลโลก: 1958, 1962, 1970
 Taça do Atlântico: 1960
 Roca Cup: 1957, 1963
 Taça Oswaldo Cruz: 1958, 1962, 1968
 Copa Bernardo O'Higgins: 1959

หมายเหตุ

อ้างอิง

บรรณานุกรม

แหล่งข้อมูลอื่น 

 
 Pelé at National Soccer Hall of Fame
 Pelé: A Legend Looks Back – slideshow by Life magazine
 List of Goals for Brazil
 Pelé at Santos official website
 Pelé at Planet World Cup

 
นักฟุตบอลชาวบราซิล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลซังตุส
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
บุคคลจากรัฐมีนัชเจไรช์
กองหน้าฟุตบอล
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์เคบีอี
ฟีฟ่า 100
เสียชีวิตจากมะเร็งลำไส้