เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย (;  ชื่อย่อ "หนิง" (宁)) เป็นหนึ่งในห้าเขตปกครองตนเองของจีน  ตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ทางตอนบนของแม่น้ำหวงเหอ (แม่น้ำเหลือง) มีเมืองหลวงชื่อ อิ๋นชวน

ที่ตั้งและอาณาเขต 
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุยมีพื้นที่ติดต่อดังนี้ 
 ทิศเหนือ ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ประเทศจีน 
 ทิศใต้ ติดต่อกับ มณฑลกานซู ประเทศจีน
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับ มณฑลฉ่านซี ประเทศจีน
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับ มณฑลกานซู ประเทศจีน

การแบ่งเขตการปกครอง 
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 นครระดับจังหวัด (市)  2 นครระดับอำเภอ (市) 11 อำเภอ (县) 8 เขต (区) และ 29 อำเภอปกครองตนเอง (自治县)

ภูมิประเทศ 
ภูมิประเทศทางใต้เป็นที่ราบสูงหวงถู่ พื้นที่ทางเหนือลาดต่ำเป็นบริเวณที่ราบหนิงเซี่ย ซึ่งมีพื้นที่เป็น 1 ใน 4 ของประเทศ พื้นที่โดยทั่วไปสูงกว่าระดับน้ำทะเล 1,100–2,000 เมตร จุดสูงสุด 3,556 เมตร

ทรัพยากร 
แร่ธาตุ ที่สำรวจพบแล้วมีกว่า 50 ชนิด แร่อโลหะที่สำคัญได้แก่ ถ่านหิน ยิปซัม น้ำมันปิโตเลียม ก๊าซธรรมชาติ ดินเกาลิน

ภูมิอากาศ 
สภาพอากาศแบบภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นกึ่งแห้งแล้ง อุณหภูมิสูงต่ำแตกต่างอย่างมาก ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 200-600 มิลลิเมตร/ปี

เศรษฐกิจ

เกษตรกรรม 
หนิงเซี่ยมีการพัฒนาการเกษตรให้เป็นแบบอุตสาหกรรม
ซึ่งกลายมาเป็นแกนหลักของเศรษฐกิจในชนบท พืชเกษตร
สำคัญได้แก่ ผลไม้ประเภทแตง แอปเปิล

อุตสาหกรรม 
ปี พ.ศ. 2546 การเติบโตของภาคอุตสาหกรรมคิดเป็น 16.3% โดยอุตสาหกรรมขนาดใหญ่แบ่งเป็นอุตสาหกรรมเบาเติบโตขึ้น 27.4% อุตสาหกรรมหนัก 17.2%

อ้างอิง 

ประเทศจีน
หนิงเซี่ย
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2501