ผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตรระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตรระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ประกอบไปด้วยบุคคลสำคัญต่าง ๆ จากหลาย ๆ ประเทศ ทั้งนักการเมืองและนักการทหาร บรรดาบุคคลเหล่านี้ได้แก่

สหรัฐ 

 แฟรงคลิน ดี. โรสเวลต์ (Franklin D. Roosevelt) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 32 แห่งสหรัฐตั้งแต่ พ.ศ. 2476 แนวคิดของเขาก่อให้เกิดองค์กรระหว่างประเทศ คือ สหประชาชาติ ถึงแม้ว่าเขาจะประสบปัญหาด้านสุขภาพในช่วงวิกฤตของประเทศก็ตาม รูสเวลท์เสียชีวิตขณะยังดำรงตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2488 สองสัปดาห์ก่อนการยอมแพ้ของเยอรมนี
 แฮร์รี เอส. ทรูแมน (Harry S. Truman) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 33 ของสหรัฐตั้งแต่ พ.ศ. 2488 ถึง พ.ศ. 2494 เป็นผู้อนุมัติให้ทิ้งระเบิดปรมาณูที่ประเทศญี่ปุ่น เป็นผู้นำในแผนมาร์แชลเพื่อฟื้นฟูทวีปยุโรปหลังสงคราม และเป็นผู้นำในการก่อตั้งสหประชาชาติ
 จอร์จ มาร์แชลล์ (George Marshall) เป็นจอมพลแห่งกองทัพบกสหรัฐและหัวหน้านายทหาร และ หลังจากสงคราม เขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศแห่งสหรัฐอเมริกา และเป็นผู้ริเริ่มแผนการมาร์แชลล์

แนวรบด้านยุโรป
 ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ (Dwight D. Eisenhower) หรือไอค์ (Ike) เป็นผู้บัญชาการสูงสุดของฝ่ายสัมพันธมิตรในทวีปยุโรป และเป็นผู้วางแผนและควบคุมการบุกฝรั่งเศสและเยอรมนี
 จอร์จ เอส. แพตตัน (George S. Patton) เป็นหัวหน้านายพลระหว่างยุทธนาการในแอฟริกาเหนือ, เกาะซิซิลี, ฝรั่งเศส, เยอรมนีและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
 โอมาร์ แบรดลีย์ (Omar Bradley) เป็นจอมพลแห่งกองทัพบกสหรัฐ ในแอฟริกาเหนือและยุโรป และเป็นผู้นำกองทัพสหรัฐที่หนึ่งระหว่างปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ดและระหว่างการบุกยุโรป

แนวรบด้านแปซิฟิก

 ดักลาส แมกอาร์เทอร์ (Douglas MacArthur) เป็นจอมพลแห่งกองทัพบกสหรัฐฯ ในมหาสมุทรแปซิฟิก และเป็นผู้บัญชาการกองกำลังสหรัฐฯ ในตะวันออกไกล เขาบัญชาการกองกำลังสหรัฐฬนฟิลิปปินส์ก่อนที่จะย้ายไปบัญชาการกองกำลังที่ออสเตรเลีย
 เชสเตอร์ ดับเบิลยู. นิมิตซ์ (Charles W. Nimitz) เป็นพลเรือเอกบัญชาการกองเรือแปซิฟิกแห่งสหรัฐ และเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองกำลังภาคพื้นแปซิฟิกของสหรัฐและฝ่ายสัมพันธมิตร

เครือรัฐฟิลิปปินส์
 มานูเอล เกซอน ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่2
 เซร์ฮิโอ โอสเมญญา ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่4 และผู้นำการต่อต้านรัฐบาลหุ่นเชิดของญี่ปุ่น

เครือรัฐเปอร์โตริโก
 เวอร์จิล มิลเลอร์ เป็นผู้บัญชาการกรมทหารของกรมทหารราบที่ 442 ที่ประจำอยู่เปอร์โตริโก

จักรวรรดิอังกฤษและเครือจักรภพ 

 พระเจ้าจอร์จที่ 6 พระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิอังกฤษและเครือจักรภพ จักรพรรดิแห่งอินเดีย

สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ 

 เคลเมนต์ แอตต์ลี นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรระหว่างปี ค.ศ. 1945-1951 มีบทบาทสำคัญในการประชุมพอตสดัม
 วินสตัน เชอร์ชิลล์ นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรระหว่างปี ค.ศ. 1940-1945 เป็นผู้บัญชาการและเป็นผู้ปลุกกำลังใจชาวอังกฤษในช่วงเวลาอันมืดมนของสงคราม
 เนวิล เชมเบอร์ลิน เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรในช่วงต้นของสงคราม (ค.ศ. 1937-1940) ต่อมานโยบายด้านการต่างประเทศของเขาล้มเหลว จึงได้ลาออกจากตำแหน่ง เขาเสียชีวิตหนึ่งปีภายหลังจากนั้น

 เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี เป็นผู้บัญชาการทหารเครือจักรภพในทวีปแอฟริกาเหนือ และยังมีบทบาทในปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด รวมไปถึงการยอมจำนนของเยอรมนีอีกด้วย

เครือรัฐออสเตรเลีย 
 โรเบิร์ต เมนซีส์ นายกรัฐมนตรีแห่งเครือรัฐออสเตรเลีย
 จอห์น เคอร์ติน นายกรัฐมนตรีแห่งเครือรัฐออสเตรเลีย
 โทมัส อัลเบิร์ต เบลมี เป็นผู้บัญชาการทหาร

แคนาดา 
วิลเลียม ไลอัน แมกเคนซี คิง นายกรัฐมนตรีแห่งแคนาดา
 แฮร์รี่ ครีลาร์ เป็นผู้บัญชาการทหาร

นิวซีแลนด์ 
ไมเคิล โจเซฟ ซาเวจ นายกรัฐมนตรีแห่งนิวซีแลนด์ ระหว่างปี ค.ศ. 1935-1940
 ปีเตอร์ เฟรเซอร์ นายกรัฐมนตรีแห่งนิวซีแลนด์ ระหว่างปี ค.ศ. 1940-1949
 Bernard Freyberg เป็นผู้บัญชาการทหาร

สหภาพแอฟริกาใต้ 
 ยาน สมุตซ์ นายกรัฐมนตรีแห่งสหภาพแอฟริกาใต้

บริติชมลายา 
 อาเธอร์ เออร์เนสท์ เพอร์ซิวัล

นิวฟันด์แลนด์   
ฮัมฟรีย์ ที. วาลวิน

ปาเลสไตน์ในอาณัติของอังกฤษ 
แฮโรลด์ แมคมิเคล

บริติชอินเดีย 
 Marquess of Linlithgow อุปราชแห่งอินเดีย 1936 จนถึง 1943 
 มหาตมะ คานธี
 อาร์คิบัลด์ แวฟเวล

สหภาพโซเวียต

 โจเซฟ สตาลิน เป็นเลขาธิการเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ในยุคสมัยของเขานี้เองที่สหภาพโซเวียตได้ก้าวขึ้นมาเป็นมหาอำนาจคู่กับสหรัฐอเมริกา เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียตและมีอิทธิพลอย่างมากต่อการทำสงครามกับเยอรมนีในแนวรบด้านตะวันออก
 วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศแห่งสหภาพโซเวียตระหว่างปี ค.ศ. 1939-1949 
 มิคาอิล คาลินิน เป็นผู้ที่มีอำนาจทางการเมืองมากที่สุดคนหนึ่งในสหภาพโซเวียต

 เกออร์กี จูคอฟ เป็นจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต เป็นผู้บัญชาการที่มีอิทธิพลต่อการทำสงครามกับเยอรมนีเป็นอย่างมาก และเป็นผู้ยึดครองกรุงเบอร์ลินในวาระสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรป ในภายหลังได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการเขตยึดครองของโซเวียตในเยอรมนี
 อีวาน โคเนียฟ ผู้บัญชาการกองทัพที่ 19 ในช่วงต้นของสงคราม ต่อมา ได้กลายเป็นผู้บัญชาการที่สามารถปลดปล่อยยุโรปตะวันออกได้เป็นจำนวนมาก และมีส่วนร่วมในการยึดครองกรุงเบอร์ลิน
 คอนสตันติน โรคอสซอฟสกี เขาทำงานในกองทัพจักรวรรดิรัสเซียในปี 2457- 2460 ในกองทัพสหภาพโซเวียต 2460-2492 เป็นผู้บัญชาการกองทัพโปแลนด์ 2492-2499 และกลับมาสหภาพโซเวียตอีกครั้งหนึ่งในปี 2499-2511 เขาเป็นนายพลที่รับใช้กองทัพโซเวียตจนกระทั่งเสียชีวิตในปี 2511 ด้วยอายุ 71 ปี
 อะเลคซันดร์ วาซีเลฟสกี เขาทำงานให้กับกองทัพจักรวรรดิรัสเซียในปี 2458- 2460 กองทัพของสหภาพโซเวียต 2460-2502 โดยเขาได้ทำการวางแผนการรบร่วมกับ นายพลกอร์กี้ ชูคอฟ ในการตอบโต้กองทัพเยอรมนีและเขาได้ออกจากองทัพในปี พ.ศ. 2502
 วาซีลี ชุยคอฟ เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับการปฏิวัติในรัสเซียเมื่อปี 2460 และเขาเป็นผู้ที่ทำให้กองทัพโซเวียตได้ชัยชนะในการรบที่ยุทธการสตาลินกราด
 เลโอนิต โกโวลอฟ เขาทำงานให้กับกองทัพแดงเมื่อปี พ.ศ. 2463 โดยเขาได้เป็นผู้บัญชาการกองทัพแดงในการต้านกับกองทัพเยอรมนีที่กรุงเลนินกราด ซึ่งกรุงเลนินกราดได้ถูกกองทัพฝ่ายอักษะล้อมไว้นานกว่า 900 วัน ก็ยังไม่สามารถที่จะตีแตกได้
เซมิออน ตีโมเชนโค
นีโคไล บุลกานิน
วาซีลี โซโคลอฟสกี
 คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ
ดมิลีร์ ลีไลยูเชนโก
อเล็กสกี้ แอนโทนอฟ
อิวาน เฟดยุนนินสกี้
วาเลเรียน โฟรลอฟ
วาซิลลี่ กอร์ดอฟ
มิคาอิล คีร์โพนอส
พาเวล ไลบัลโก
นิโคเลย์ คูเนสซอฟ เริ่มเขาทำงานในกองทัพเรือโซเวียตเมือปี พ.ศ. 2463-2499 ต่อมาเขาได้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพเรือโซเวียตในปี พ.ศ. 2484 ในการปฏิบัติการต่อสู้กับกองทัพนาซีเยอรมัน ร่วมกันกับ นายพล กอร์กี้ ชูคอฟ และ นายพล เซมโยน ทิโมเชนโก
อิวาน ยูมาเชฟ
วลาดิเมียร์ ตริบุคต์

สาธารณรัฐจีน 

 เจียง ไคเช็ค - จอมทัพและผู้นำรัฐบาลชาตินิยม (ก๊กมินตั๋ง) ของ สาธารณรัฐจีน และเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งประเทศจีน
ซ่ง เหม่ย์หลิง - สุภาพสตรีหมายเลข 1 และเป็นภรรยาของนายพลเจียง ไคเช็ค เธอได้รวมรวมประชาชนในการต่อต้านการรุกรานของญี่ปุ่น
หลิน เซิน - เป็นประธาน(หรือประธานาธิบดี) แห่งรัฐบาลชาตินิยม ประมุขแห่งรัฐของจีน
เหอ ยิงฉิน เป็นหัวหน้าเสนาธิการทหารของสภาทหารแห่งชาติ
เฉิน เฉิง - เป็นนายพลแห่งกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน และนักการเมืองคนสำคัญในสภาทหารแห่งชาติ
ไป่ ฉงซี - เป็นพันธมิตรใกล้ชิดของขุนศึกจากกวางสีนามว่า หลี่ ซ่งเริน และรองหัวหน้าเสนาธิการทหารของสภาทหารแห่งชาติ
หลี่ ซ่งเริน เป็นอดีตขุนศึกจากกวางสีซึ่งต่อสู้รบร่วมกับเจียง ไคเชกในสงครามต่อต้านจีน
หยาน ซีซาน เป็นอดีตขุนศึกจากชานซีซึ่งต่อสู้รบร่วมกับเจียง ไคเชกในสงครามต่อต้านจีน
เหว่ย หลี่ฮวง  เป็นนายพลแห่งกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีนและผู้บัญชาการแห่งกองกำลังรบนอกประเทศของจีน
เซฺว เยฺว่ เป็นนายพลแห่งกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีนและผู้บัญชาการแห่งภูมิภาคทหารที่เก้า
แคลร์ ลี เชนโนลต์ เป็นผู้บัญชาการของหน่วยพยัคฆ์บิน แต่เดิมเป็นที่ปรึกษาทางทหารของเจียงไคเช็ค 
 เหมา เจ๋อตุง - เป็นผู้นำ พรรคคอมมิวนิสต์จีน เข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับกองทัพรัฐบาลในการต่อต้านทหารญี่ปุ่น
จูเต๋อ  - เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพสายที่ 8 และเป็นผู้นำทหารระดับสูงภายในพรรคคอมมิวนิสต์จีน
 เผิง เต๋อหวย - เป็นผู้บัญชาการทหารในช่วงการรุกร้อยกรมทหาร การรุกของคอมมิวนิสต์ขนาดใหญ่ในช่วงสงคราม

สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 (ถึง พ.ศ. 2483)

 อาลแบร์ เลอเบริง ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3
 เอดัวร์ ดาลาดีเย นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 ตั้งแต่ปี1938-1940
 ฟีลิป เปแต็ง นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 ในปี1940

รัฐบาลชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ( ขบวนการฝรั่งเศสเสรี) 

 ชาร์ล เดอ โกล ผู้นำขบวนการฝรั่งเศสเสรีในปี ค.ศ. 1940-1944 ต่อมา ได้กลายเป็นหัวหน้ารัฐบาลชั่วคราวของฝรั่งเศสหลังจากได้รับการปลดปล่อยจากกองทัพสัมพันธมิตรแล้ว
 เฮนรี่ จีโฮค์
 ฟิลิปเป้ เลอแคร์ เดอ ฮัวเตอร์เลอคัว
 อัลฟงซ์ จูน
 มาเรีย-ปีแยร์ โคนิก
 ฌ็อง เดอ ลัทร์ เดอ ตาซีญี
 จอร์จ คาทรูซ์
 อันเดร เลมอนเนียร์

ราชอาณาจักรเบลเยี่ยม 
 เลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม พระมหากษัตริย์แห่งเบลเยี่ยม 
 อูว์แบร์ ปีแยร์โล นายกรัฐมนตรีแห่งเบลเยี่ยม

บราซิล 

 เฌตูลียู วาร์กัส เป็นประธานาธิบดีแห่งบราซิล

ราชอาณาจักรเดนมาร์ก 

 คริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก พระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก
 ธอร์วัลด์ สเตาเนง นายกรัฐมนตรีแห่งเดนมาร์ก ตั้งแต่ปี 1929-1942
 วิลเฮล์ม บูห์ล นายกรัฐมนตรีแห่งเดนมาร์ก ในปี 1942
 อีริค สคาเวเนียส นายกรัฐมนตรีแห่งเดนมาร์ก ตั้งแต่ปี 1942-1943

ราชอาณาจักรกรีซ 

 จอร์จที่ 2 แห่งกรีซ พระมหากษัตริย์แห่งกรีซ
 Ioannis Metaxas นายกรัฐมนตรีแห่งกรีซ

เม็กซิโก

มานูเอล อาวิลา คามาโช เป็นประธานาธิบดีแห่งเม็กซิโก

สาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 (ถึง พ.ศ. 2482)

 อิกนาซี มอชชีสกี เป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2

รัฐบาลลับของโปแลนด์ (รัฐลับโปแลนด์)

 ววาดือสวัฟ ราตช์กีแยวิตช์ เป็นประธานาธิบดีแห่งรัฐบาลลับของโปแลนด์
 ววาดือสวัฟ ชีคอร์สกี เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งรัฐบาลลับของโปแลนด์

ราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบีย

อิบน์ ซะอูด พระมหากษัตริย์แห่งซาอุดีอาระเบีย

ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย

 ปีเตอร์ที่ 2 พระมหากษัตริย์แห่งยูโกสลาเวีย
 สโลโบแดน โจวาโนวิก นายกรัฐมนตรีแห่งยูโกสลาเวีย
 ยอซีป บรอซ ตีโต ผู้บัญชาการทหาร

สาธารณรัฐเชโกสโลวาเกียเสรี 

 เอ็ดเวิร์ด เบเนช เป็นผู้นำแห่งเสรีเชกและประธานาธิบดีแห่งเชโกสโลวาเกียตั้งแต่ปี1935-1938

แอลเบเนียเสรี 
เอ็นเวอร์ ฮอกซา เป็นผู้นำแห่งพรรคแรงงานแอลเบเนีย

ราชรัฐลักเซมเบิร์ก

 แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อต พระมหากษัตริย์แห่งลักเซมเบิร์ก
 Pierre Dupong นายกรัฐมนตรีแห่งลักเซมเบิร์ก

ราชอาณาจักรนอร์เวย์

 โฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ พระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์
 Johan Nygaardsvold นายกรัฐมนตรีแห่งนอร์เวย์

ราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์

 วิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์
 ดีร์ก ยัน เดอ เคร์ นายกรัฐมนตรีแห่งเนเธอร์แลนด์ ระหว่างปี 1939-1940
 Pieter Sjoerds Gerbrandy นายกรัฐมนตรีแห่งเนเธอร์แลนด์ ระหว่างปี 1940-1945

จักรวรรดิเอธิโอเปีย

 เฮลี เซลาสซีที่ 1 จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเอธิโอเปีย
 Makonnen Endelkachew นายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิเอธิโอเปีย

ราชอาณาจักรอียิปต์

 พระเจ้าฟารูกที่ 1 แห่งอียิปต์ พระมหากษัตริย์แห่งอียิปต์
 Ahmad Qavam นายกรัฐมนตรีแห่งอียิปต์ ระหว่างปี1944-1945

รัฐจักรวรรดิแห่งอิหร่าน

 พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี พระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิอิหร่าน
 Ali Soheili นายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิอิหร่าน ในปี1942และระหว่างปี1943-1944
 Ahmad Qavam นายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิอิหร่าน ระหว่างปี1942-1943

สาธารณรัฐไลบีเรีย

 เอดวิน บาร์คลีย์ เป็นประธานาธิบดีแห่งไลบีเรีย ระหว่างปี 1930-1944
 วิลเลียม ทุบแมน เป็นประธานาธิบดีแห่งไลบีเรีย ระหว่างปี 1944-1971

หมายเหตุ

ดูเพิ่ม 
 ฝ่ายสัมพันธมิตร
 ผู้นำฝ่ายอักษะระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
 รายชื่อผู้บัญชาการทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง

ฝ่ายสัมพันธมิตร (สงครามโลกครั้งที่สอง)
ผู้นำการทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง