เอกลักษณ์องค์กร
ในด้านการตลาด อัตลักษณ์องค์กร หรือ อัตลักษณ์กลุ่มบริษัท () เป็นรูปแบบที่เป็นอัตลักษณ์ของหน่วยงานหรือองค์กรซึ่งถูกออกแบบ ให้สอดคล้องกับเป้าหมายทางธุรกิจ ซึ่งแสดงออกมาทางในรูปแบบของแบรนด์และการใช้งานเครื่องหมายการค้า

แม้ว่าเรื่องของอัตลักษณ์ จะไม่ใช่สิ่งเดียวที่เกี่ยวกับแบรนด์ (เพราะแบรนด์ประกอบด้วยหลายองค์ประกอบ) แต่เรื่องของ  แบรนด์กับอัตลักษณ์  เป็นเรื่องที่ต้องเกิดขึ้นควบคู่กันอยู่เสมอ เราสามารถสร้างแบรนด์ให้โดดเด่นได้ด้วยกานสร้างอัตลักษณ์ให้กับแบรนด์  ซึ่งสามารถสื่อสารออกมาได้  3  ส่วนด้วยกัน  คือ  การสร้างอัตลักษณ์ผ่านทางภาพ (Visual Identity)  การสร้างอัตลักษณ์ผ่านทางพฤติกรรม (Behavioral Identity)  และการสร้างอัตลักษณ์ผ่านการพูด (Verbal Identity เช่น การใช้สโลแกน  จิงเกิ้ล  เป็นต้น)	

การออกแบบสร้าง  “อัตลักษณ์” ให้กับองค์กรหรือแบรนด์เป็นงานที่ยากยิ่ง  เพราะไม่ใช่เป็นเพียงการออกแบบ  “โลโก้”  ให้สวยงามแล้วจบ  แต่สิ่งที่เราต้องการคือ  อัตลักษณ์ด้นภาพที่จะสื่อสารถึงจุดยืน + บุคลิกภาพ  รวมถึงวิสัยทัศน์ของแบรนด์  จากนั้นค่อยพัฒนาต่อในเรื่องระบบการใช้โลโก้+การใช้ตัวอักษร + การใช้สี + การใช้ภาพ +++ อื่น ๆ  อีกมากมาย  ที่จะทำให้ภาพลักษณ์ขององค์กร  มีอัตลักษณ์ตามที่ต้องการ

การออกแบบกับความสัมพันธ์กับอัตลักษณ์กลุ่มบริษัท  
งาน  อัตลักษณ์กลุ่มบริษัท เกี่ยวข้องกับการออกแบบ  โดยเฉพาะอย่างยิ่งการออกแบบกราฟิก  
การออกแบบอัตลักษณ์ขององค์กรในปัจจุบัน  นับเป็นยุคของอิเลคทรอนิคส์ที่มีการนำเอาเทคโนโลยีสมัยใหม่เข้ามาเป็นเครี่องมือ  เครื่องใช้และเป็นวัสดุอุปกรณ์ช่วยในการออกแบบเกิดมีวัสดุสำเร็จรูปและเครื่องมืออิเลคทรอนิคส์ที่ช่วยในการทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ  ดังเช่น  การใช้คอมพิวเตอร์กราฟิกมาช่วยในการทำ  Word Processing  การเรียงพิมพ์  การจัดวางรูปแบบของหน้ากระดาษ  การสร้างภาพประกอบ  การเขียนกราฟแผนภูมิ  แผนที่  ตลอดจนงานเขียนแบบต่างๆ  และที่สำคัญคือ  ช่วยในการสร้างภาพ  (Visualize)  เพื่อหาแนวทางความคิดสร้างสรรค์ได้อย่างรวดเร็วอีกด้วย
ความหมายของการออกแบบอัตลักษณ์ขององค์กร  (Definition Of Graphic Design)  มีผู้ให้คำนิยามของอัตลักษณ์ขององค์กร ไว้ว่า
การออกแบบอัตลักษณ์ขององค์กร  	-  ผลงานออกแบบลักษณะต่างๆ  เพื่อให้ผู้คนได้อ่าน  เช่น  หนังสือนิตยสาร  การ  โฆษณา  ภาพยนตร์  โทรทัศน์  นิทรรศการ  (Berryman, 1979)
  การถ่ายทอดความคิดและมโนทัศน์  (Ideas And Concepts)  ออกมาเป็น   โครงสร้างระเบียบแบบแผนต่างๆ  ทางทัศนสัญลักษณ์  (Visual Form) , (Laing, 1984)
  การออกแบบที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบเครื่องหมายและการออกแบบเกี่ยวกับการ   พิมพ์ต่างๆ  ที่ใช้ในวงการอุตสาหกรรม  (อารี  สุทธิพันธุ์, 2521)
  จัดว่าเป็นงานออกแบบเพื่อการเผยแพร่  คือ  งานออกแบบที่มุ่งชักชวน  เรียกร้อง หรือเผยแพร่ผลิตภัณฑ์  บริการและความคิดต่างๆ  ซึ่งเป็นงานในลักษณะสิ่งพิมพ์  งานออกแบบหีบห่อ  งานโฆษณา  (วิรุณ  ตั้งเจริญ, 2527)
จากความหมายของการออกแบบอัตลักษณ์ขององค์กรที่อ้างมา  จะเห็นว่าเป็นการออกแบบที่มีขอบข่ายงานกว้างขวางมากและมีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงกับการออกแบบนิเทศศิลป์  (Visual Communication Design)  ในอันที่จะต้องเตรียมการและนำเสนอข่าวสาร  (Message)  ต่อผู้ดูแล-ผู้อ่านให้สามารถรับรู้ความหมายและแปลความได้ทางสายตาโดยการจัดสื่อกลางต่างๆ  เช่น  ตัวอักษร  เครื่องหมายสัญลักษณ์  รูปภาพและอื่นๆ  รวมกัน  ด้วยกรรมวิธีของการขีด  เขียน  การพิมพ์  การบันทึกภาพ  ตลอดจนเทคนิคการสร้างภาพต่างๆ  ทางเครื่องมือ  เครื่องจักรกลให้เกิดเป็นรูปร่างที่ประณีต  เรียบร้อยสวยงามเพื่อการติดต่อสื่อสารและโน้มน้าวจิตใจของกลุ่มเป้าหมาย  (Target Group)  ที่ต้องการได้

Gregg Berryman  ได้กล่าวว่า  นักออกแบบอัตลักษณ์ขององค์กรมักจะทำงานที่เกี่ยวข้องกับสิ่งต่อไปนี้  คือ
 สัญลักษณ์  (Symbols)
 เครื่องหมาย  (Sign System)
 หนังสือ  (Books)
 นิตยสาร  (Magazines)
 หนังสือพิมพ์  (Newspapers)
 โฆษณา  (Ads)
 นิทรรศการ  (Exhibits)
 แคทตาล็อก  (Catalogues)
 บรรจุภัณฑ์  (Packages)
 แผ่นพับ  (Brochures)
 โปสเตอร์  (Posters)
 แผนที่  (Maps)
 ป้ายโฆษณา  (Billboards)
 การประชาสัมพันธ์  (Promotions)
 หัวจดหมาย  (Letter Heads)

วัตถุประสงค์ทางอัตลักษณ์ขององค์กร 
วัตถุประสงค์ทางอัตลักษณ์ขององค์กร (อัตลักษณ์กลุ่มบริษัท  Objective) 
 วัตถุประสงค์ทางด้านจิตวิทยา  (Psychology Objective)  วัตถุประสงค์ทางด้านจิตวิทยาคือ  การต้องการให้ผู้บริโภคเกิดความรู้สึก  ความเชื่อมั่น  เกิดความเข้าใจในตัวสินค้าและยอมรับในตัวสินค้า  และในอัตลักษณ์ขององค์กรปัจจุบันวัตถุประสงค์ทางจิตวิทยาที่สำคัญคือความต้องการที่จะสร้างให้ผู้บริโภคเกิดความรู้สึกประทับใจในร้านที่เข้า
 วัตถุประสงค์ทางด้านพฤติกรรม  (Action Objective)  วัตถุประสงค์ทางด้านพฤติกรรมคือ  การที่ต้องการให้ผู้บริโภคแสดงพฤติกรรมตอบสนองการจูงใจของอัตลักษณ์ขององค์กรเช่น  กระตุ้นให้เกิดการเข้าร้านตลอดจนการกระตุ้นให้ผู้บริโภคแสวงหาข้อมูลเกี่ยวกับรายละเอียดในตัวร้าน  เป็นต้น
 วัตถุประสงค์ทางด้านภาพพจน์  (Corporate  Objective)  วัตถุประสงค์ทางด้านภาพพจน์ของร้านเพื่อให้ผู้บริโภคเกิดทัศนคติที่ดี  มีความนิยมชมชอบต่อร้านอาหาร  เช่น  ให้ผู้บริโภคเห็นว่าร้านมีความห่วงใยต่อสังคม  มีความรับผิดชอบต่อลูกค้า  เป็นต้น  ซึ่งเมื่อผู้บริโภคเกิดทัศนคติที่ดี  มีภาพพจน์ที่ดีต่อร้านอาหารแล้ว  สิ่งเหล่านี้ก็จะมีผลต่อยอดขายของร้านนั้น  เป็นต้น

จุดจับใจ  (Appeal)  คือวิธีการกระตุ้นให้ผู้บริโภคเกิดความปรารถนา  หรือมีความต้องการสามารถดึงดูดผู้บริโภคเป้าหมายให้เกิดความต้องการบริโภคสินค้านั้นได้  จุดจับใจเป็นแนวหลัก  (Theme)  ของโฆษณาชิ้นนั้นว่าจะใช้สิ่งใดจับใจผู้บริโภคเป้าหมาย  เราจึงต้องดูว่าผู้บริโภคต้องการ
อะไร  เช่นต้องการความสะดวกสบาย  ต้องการความภาคภูมิใจ  เป็นต้น  ซึ่งเมื่อเราทราบลักษณะความต้องการของผู้บริโภคแล้วก็เป็นการง่ายที่จะหาจุดจับใจ  (Appeal)  มาจับใจผู้บริโภค  ซึ่งการหาจุดจับใจ  (Appeal)  สามารถทำได้หลายวิธีด้วยกันเช่น
 ตรวจสอบ  (Inspection)  คือวิธีการตรวจสอบดูว่าบริษัทที่ผลิตสินค้านั้นหรือบริการนั้นมีอะไรเด่นบ้าง  และตัดสินใจว่าน่าเอาจุดเด่นนี้มาใช้ในการโฆษณาสินค้า  วิธีการเป็นวิธีที่ต้องอาศัยการตัดสินใจโดยบุคคลหรือกลุ่มบุคคลเป็นบรรทัดฐาน
 วิธีที่ใช้การวิจัยทางจิตวิทยาเข้ามาช่วย  (Consulting Lists of Inspective Tendency)  เป็นวิธีการค่อนข้างมีระเบียบ  ซึ่งชี้ให้เห็นว่ามนุษย์ถูกกระตุ้นด้วยแรงผลักดันทางจิตวิทยาและสรีระวิทยา  สิ่งเหล่านี้ใช้ให้เป็นประโยชน์ในการโฆษณาสินค้าดังที่เราจะเห็นว่า  เมื่อต้องการโฆษณาเกี่ยวกับอาหาร  โฆษณานี้จะต้องเป็นไปในลักษณะที่เสนอความพอใจทางด้านจิตวิทยาที่เกี่ยวกับความหิวเกิดความอยากรับประทานอาหารที่โฆษณานั้น
 การจดบันทึกความคิดเห็นต่างๆ  เกี่ยวกับสินค้านั้นๆ  (Conventional Source of Ideas)  ความชอบความไม่ชอบของลูกค้า  ความสามารถในการซื้อของลูกค้าตลอดจนความประทับใจของลูกค้า 
 การวิจัยที่มีจุดประสงค์ที่จะได้ความคิดเห็นและข่าวสารที่เป็นประโยชน์จากบุคคลที่มีความคิดสร้างสรรค์  (Creative Research)  จะได้ทราบว่าควรจะเลือกใช้จุดจับใจ  (Appeal)  ได้ในสถานการณ์หนึ่งๆ
มีข้อสังเกตว่าการเลือกใช้จุดจับใจ  (Appeal)  ในการโฆษณาเพื่อให้มีประสิทธิภาพนั้นย่อมขึ้นอยู่กับองค์ประกอบ  ความเหมาะสมในหลายๆ  ด้านประกอบกัน  นอกจากนั้นยังขั้นอยู่กับสังคมในแต่ละสมัยด้วยกล่าวคือในการโฆษณาสินค้าแบบหนึ่งแล้วประสบความสำเร็จ  แต่ในอีกสมัยหนึ่งการใช้จุดจับใจ  (Appeal)  แบบเดิมอาจล้มเหลวก็ได้

คำขวัญ  (Slogan)  เป็นข่าวสารที่ผนึกรวมความคิดที่สำคัญเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์  หรือเหตุผลในการซื้อผลิต
ภัณฑ์  เพื่อให้ผู้บริโภคพัฒนาความนึกคิดที่เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์และจดจำตรายี่ห้อได้  คำขวัญเป็นเครื่องมือทำให้แผนการรณรงค์โฆษณารวมกันเป็นเอกภาพ  และดำเนินงานได้อย่างต่อเนื่องกันไป  (continuity and Unity to Advertising)  กล่าวคือ  โฆษณาสินค้าตัวเดียวในโฆษณาชุดต่างๆ กันมีเนื้อเรื่องที่เปลี่ยนไป แต่คำขวัญยังคงเดิม  นอกจากนี้คำขวัญจะทำหน้าที่ก่อให้เกิดบุคลิกภาพที่แน่นอนและจำได้ง่ายสำหรับผลิตภัณฑ์อีกด้วย
คำขวัญมี  2  ประเภท  คือ
 พูดพาดพิงถึงสินค้า  (Product Personality)  เช่น  “ที่สหธนาคารคุณสำคัญเสมอ” ,  “ธนาคารทหารไทย  รับใช้ประชาชน”  เป็นต้น
 พูดพาดพิงถึงผู้บริโภคกลุ่มเป้าหมาย  (Target  Personality)  เช่น  “คู่เศรษฐกิจไทย  คู่ใจประชา” , “บริการทุกระดับประทับใจ”  เป็นต้น

ลักษณะการเขียนสำคัญ  (Slogan)  ดังนี้ คือ
 ควรรวมตรายี่ห้อ  หรือตราบริษัทเข้าไปในผลิตภัณฑ์ด้วย  เพื่อป้องกันความสับสนสำหรับผู้บริโภค  “ธนาคารนครหลวงไทย  ธนาคารที่คุณวางใจ”
 ควรรวมความคิดและเรื่องราวสำคัญส่วนมากไว้เช่น  คุณภาพสินค้า  เพื่อจะได้เห็นความแตกต่างจากยี่ห้ออื่นได้ชัดเจน
 ควรจะสั้นและจดจำได้ง่าย  เพื่อผู้บริโภคจะสามารถจดจำได้ทุกๆ  คำ  และระลึกถึงความสำคัญที่เกี่ยวข้องได้
 ควรสร้างให้เกิดความเฉพาะตัวและมีลักษณะเด่นเป็นพิเศษ  ไม่ให้เกิดการลอกเลียนแบบจากผลิตภัณฑ์ยี่ห้ออื่น  ขณะเดียวกันก็ต้องสามารถประยุกต์ใช้กับผลิตภัณฑ์หลายชนิดภายใต้ยี่ห้อเดียวกันได้
 มีสัมผัสและจังหวะ  เพราะจะทำให้ผู้บริโภคสามารถจดจำคำขวัญได้ง่าย  โดยควรใช้ภาษาธรรมดาที่ไม่ล้าสมัยง่าย   

เครื่องหมายหรือสัญลักษณ์  (Logo)  เป็นผลของการออกแบบกราฟิกที่เกี่ยวข้องกับสัญลักษณ์ (Symbolism)  อันได้แก่  ภาพสัญลักษณ์และเครื่องหมายต่างๆ  ที่ช่วยสร้างอัตลักษณ์  ได้แก่สินค้าและบริษัทผู้ผลิตเช่นการออกแบบตราสัญลักษณ์ของสินค้า  และบริษัทให้มีเอกลักษณ์แบบเฉพาะตนเอง  เพื่อความจำจำ  ความเชื่อถือ  และตราตรึงผู้บริโภคตลอดไป  ซึ่งมีลักษณะแตกต่างกันดังนี้
 สัญลักษณ์  (Symbol)  มีลักษณะเป็นเครื่องมือที่ไม่ใช้ตัวอักษรประกอบ  ใช้สำหรับแสดงบอกถึงการร่วมกัน  เช่น  บริษัท  องค์กร  สถาบันที่ก่อตั้งขึ้นโดยกฎหมาย
 ภาษาภาพ  (Pictograph)  ไม่ใช้ภาษาทางตัวอักษรประกอบ  แต่ใช้ภาพบอกแทน  หรือสื่อความหมายด้วยภาพให้ทราบถึงทิศทาง  กิจกรรม  หรือแทนสิ่งเฉพาะเช่น  เครื่องหมายบอกทิศทางความปลอดภัย  การคมนาคม
 เครื่องหมายตัวอักษร  (Letter Marks)  มักอยู่ในรูปตัวอักษรที่เกิดจากการย่อเอาตัวอักษรออกมาจากคำเต็ม  หรือชื่อเต็มขององค์กร  บริษัท  สถาบันต่างๆ  ออกมาใช้เป็นเครื่องหมายแสดงแทน
 ชื่อหรือคำเต็มที่เป็นตัวอักษร  (Logo)  และอ่านออกเสียงได้ตามหลักไวยากรณ์ของภาษาโดยใช้ตัวอักษรเพียงเท่านั้น
 เป็นการผสมผสานระหว่างภาพและตัวอักษร  (Combination Marks)  เข้ามาใช้ร่วมกัน  และสัมพันธ์กันอย่างเหมาะสม
 เครื่องหมายการค้า  (Trademarks)  ซึ่งอาจจะมิได้หลายลักษณะที่ได้กล่าวไว้ทั้ง  5  ประการ  ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าของกิจการต้องการให้เครื่องหมายของตนเองอยู่ในลักษณะใด  ก็เลือกใช้ตามความเหมาะสม(ประชิด ทิณบุตร ,2530:125-126)

แนวคิดการสร้างสรรค์งานเอกลักษณ์ขององค์กร   
โดยทั่วไปแล้วการเอ่ยถึงการสร้างอัตลักษณ์ขององค์กร  (อัตลักษณ์กลุ่มบริษัท) เป็นโฆษณาในเชิงกลยุทธ์ที่จะนำไปสู่จุดมุ่งหมายที่บริษัทต้องการ  นั่นคือโฆษณาสถาบันสามารถเป็นเครื่องมือที่จะสร้างอิทธิพลต่อการรับรู้เกี่ยวกับบริษัทในหมู่มหาชนได้ตามความต้องการของบริษัท  หรือสถาบันนั้นๆ  
ดังนั้นเมื่อการสร้างอัตลักษณ์ขององค์กรเป็นกลยุทธ์การสร้างภาพพจน์สถาบันที่มีอิทธิพลต่อการรับรู้เกี่ยวกับบริษัทในหมู่มหาชนแล้วจะก่อให้เกิดอะไรขึ้นบ้าง
ผู้บริหารระดับสูง  (Chief Executive Officer)  จะเป็นผู้มีบทบาทในการรับผิดชอบของส่วนองค์กร  ซึ่งจะต้องมีการระบุจุดมุ่งหมายหรือวัตถุประสงค์ในการสร้างภาพพจน์โดยสืบเนื่อมาจากจุดประสงค์หลักขององค์กร  (Coperate’s purpose/goal)  ที่ตั้งขึ้นมารวมทั้งภาระหน้าที่ที่องค์กรต้องทำต่อไปยาวไกลถึงอนาคต  แต่โดยวัตถุประสงค์เบื้องต้นของการทำอัตลักษณ์ขององค์กรแล้วคือการขยายภาพพจน์ขององค์กรให้กว้างออกไปเป็นการประกาศถึงชื่อบริษัท  (Coporate name)  สัญลักษณ์  (Logo)  ไปสู่กลุ่มเป้าหมายอันได้แก่กลุ่มลูกค้า  
(Consumers)  ผู้จะมาเป็นลูกค้า  (Prospects)  ได้ทราบถึงความสามารถและศักยภาพในการไปสู่ความสำเร็จของบริษัท  เพื่อเป็นการกำหนดการสร้างการรับรู้เกี่ยวกับบริษัทในหมู่มหาชน  (Publics)
ในกรณีที่ร้านเพิ่งตั้งขึ้นมาใหม่และต้องการสร้างความรู้จัก,  การจดจำชื่อใหม่  (New Name)  สัญลักษณ์  (Logo)  โดยการสร้างเอกลักษณ์  (Identity)  ที่ใหม่และเหมาะสมไปสู่มหาชนโดยความสำเร็จของการรณรงค์โฆษณาสถาบันจะมาจากการที่ผู้บริหารระดับสูงนิยามจุดประสงค์หลักขององค์กรได้เหมาะสมและถูกรับ (percepted)  ในเอกลักษณ์ที่โดดเด่นและแตกต่าง  (Separate Identity)  ซึ่งจะก่อให้เกิดผลประโยชน์ตามมามากมาย
โฆษณาสถาบันกับการวางตำแหน่งทางการตลาด  เป็นการสร้างความตระหนักรู้  (Awareness)  และการยอมรับ  (Acceptance)  ให้เกิดขึ้น  มีการใช้การโฆษณาสถาบันเพื่อเปลี่ยนการรับรู้  (Perception)  ของมหาชนและสร้างการตระหนักรู้ที่เป็นจริง  (Realistics Awareness)  ของสถาบันในการตลาดธุรกิจขึ้นมาแทนอาจมีผลที่ต่างไปจากนี้แต่ผลที่ต้องการได้รับคล้ายคลึงกันคือ  การให้ความรู้กับกลุ่มเป้าหมาย  (Target Audience)  เกี่ยวกับบริษัทที่ดีเพื่อจะนำไปสู่ความเข้าใจที่ยังผลทันยิ่งใหม่คือ  การยอมรับในบริษัทสินค้าและนโยบายของบริษัทด้วย
ในการสร้างตำแหน่งทางการตลาดของสถาบันก็เหมือนการสร้างบุคลิกพิเศษเฉพาะตัว  (Unique Personality)  ของสถาบันขึ้นมาเป็นการสร้างอัตลักษณ์ที่มั่นคง  (Strong Identity)  แล้วทำการสื่อสารไปสู่กลุ่มเป้าหมาย  โดยต้องคำนึงว่าเป็นบุคลิกที่เป็นหนึ่งเดียว  (A Single Personality)  ที่เข้าถึงกลุ่มเป้าหมายที่เลือกสรรแล้ว  และบุคลิกนั้นต้องเป็นบุคลิกที่เป็นจริงสามารถสร้างความเชื่อถือ  โดยที่การยอมรับในตลาดธุรกิจของสถาบันที่สร้างขึ้นมา  ต้องสามารถสื่อสารได้อย่างชัดแจ้งว่าองค์กรถูกจัดสร้างขึ้นมาเพื่อภารกิจหน้าที่ใด  อะไรคือวัตถุประสงค์ที่นำไปสู่จุดมุ่งหมายและมีนโยบายในการทำงานอย่างไร  ซึ่งโดยทั่วไปแล้วการรณรงค์โฆษณาสถาบันที่บ่งบอกคุณลักษณะ  (Character)  ของบริษัทจะประกอบด้วย
 ไม่ซับซ้อน  (Simplicity)  ไม่ซับซ้อนเน้นแนวคิดเพียงบางแนวคิดเดียว  ซึ่งสามารถจะพัฒนาเป็นแนวคิดสร้างสรรค์ได้หลากหลายในเวลาต่อไป
 การมีลักษณะเฉพาะตัว  (Uniqueness)  การมีลักษณะเฉพาะตัวโดยแนวคิดหลักที่เลือกมาต้องมีความแตกต่างไปจากคู่แข่งขันเช่น  ถ้าเสนอลักษณะเฉพาะตัวในเรื่องของเทคโนโลยี  ก็ต้องพูดถึงความชำนาญและเทคโนโลยีสมัยใหม่
 ความเหมาะสม  (Appropriateness)  ความเหมาะสมที่โฆษณาสถาบันจะต้องดึงความสนใจของคนมาสู่คุณลักษณะของตัวบริษัท  โฆษณาสถาบันที่ประสบความสำเร็จต้องสอดคล้องกับคุณลักษณะ  หรือวัตถุประสงค์ของบริษัท
 การมีความสัมพันธ์กัน  (Relevance)  การมีความสัมพันธ์กัน  โฆษณาสถาบันที่ดีจะต้องเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายที่คัดสรรไว้แต่แรก
 การมีสายตายาวไกล  (Foresight)  การมีสายตายาวไกลโดยวัตถุประสงค์หลักของโฆษณาเพื่อสร้างภาพพจน์คือการเข้าถึงผู้รับก่อนที่เขาจะมีทัศนคติกับบริษัทในเชิงลบเพราะฉะนั้นการโฆษณาประเภทนี้จะเข้าไปปรับมุมมองของผู้รับที่มีกับบริษัทในทางที่ถูกต้อง
 ความต่อเนื่อง  (Continuity)  ความต่อเนื่องเป็นปัจจัยของการโฆษณาสถาบันที่ประสบผลสำเร็จเพราะการโฆษณาประเภทนี้ต้องการให้การพบเห็นติดตาอย่างต่อเนื่องในระยะเวลาหนึ่ง
 ความน่าเชื่อถือ  (Credibility)  ความน่าเชื่อถือ  การโฆษณาสถาบันแม้จะวางแผนอย่างดีหรือเงินทุนดี  แต่จะไม่ประสบความสำเร็จถ้าไม่อ้างอิงเกี่ยวข้องกับสิ่งที่เป็นจริง
(กัลยาณี  พูลผล,2523:32)

อย่างไรก็ตามเครื่องหมายบริษัท  (Corporate Marks)  ที่ดีจะต้องประกอบด้วยสิ่งต่างๆ  ดังนี้
 เป็นต้นฉบับคือไม่ลอกเลียนแบบใคร  และโดดเด่น
 อ่านง่าย  ชัดเจน
 เข้าใจง่าย
 จดจำได้ง่าย
 เกี่ยวเนื่องกันดีกับบริษัท
 สามารถปรับเปลี่ยนเพื่อใช้กับงานกราฟิกอี่นๆ  ได้ง่าย
(วัชรินทร์  อนันตคุปกรณ์,2536:34)

ความสำคัญของการออกแบบอัตลักษณ์ขององค์กร 
 การออกแบบอัตลักษณ์ขององค์กร  มีส่วนสร้างสรรค์สัญลักษณ์และข้อตกลงร่วมกันของคนในสังคมโดยเข้ามามีส่วนช่วยเสริมการรับรู้ทางการมองเห็น  เป็นลู่ทางหรือสื่อกลาง  ช่วยการรับรู้แห่งข้อตกลงต่างๆ  ให้มีประสิทธิภาพ  มีความชัดเจน  มีผลกระทบทางด้านจิตวิทยาในอันที่จะระลึกถึง  และเป็นเครื่องหมายแห่งความทรงจำข้อเตือนใจ ข้อควรระวังในระบบระเบียบของกฎเกณฑ์และความเชื่อที่จะปฏิบัติต่อกันไปเพื่อความคงอยู่ของสังคมที่สงบร่มเย็นดังเช่นที่ปรากฏอยู่เป็นเครื่องหมายสัญลักษณ์และข้อตกลงต่างๆ  เช่น  สัญลักษณ์แทนศาสนา  ลัทธิ  เครื่องหมายจราจร  เป็นต้น  ซึ่งเครื่องหมาย  สัญลักษณ์ต่างๆ  ทางอัตลักษณ์ขององค์กรนี้จำเป็นต้องอาศัยการออกแบบให้มีขนาดรูปทรงที่ชัดเจน  เรียบร้อย  สวยงาม  และเหมาะสมกับอำนาจทางการมอง  (Visual Percertion)  ของมนุษย์
 การออกแบบอัตลักษณ์ขององค์กรเป็นสื่อแสดงแห่งพลังการสร้างสรรค์ความเจริญก้าวหน้าทางวิทยาการทั้งหลายที่คิดค้นขึ้นล้วนแต่เกิดจากการถ่ายทอดความคิดสร้างสรรค์ก็ออกมาผ่านการขีดเขียนหรือการสร้างภาพ  (Image)  ทางลักษณะของงานอัตลักษณ์ขององค์กรด้วยกันทั้งนั้นเพราะเป็นลู่ทางที่สามารถรองรับความคิดฉับพลันและการกระทำของมนุษย์ได้รวดเร็วที่สุด  แม้กระทั่งมีการขัดเกลาแก้ไขดัดแปลงและนำเสนอ  (Presentation)  รูปร่างของความคิดหรือการประกอบเพื่อสร้างต้นแบบและคำอธิบายที่เป็นสื่อแสดงให้ผู้ดูได้รู้ได้เห็นเกิดความสนใจเข้าใจและคล้อยตามในความคิดสร้างสรรค์ที่ได้เพียรพยายามขึ้นมา  ดังเช่น  การเขียนแบบทางวิศวกรรม  สถาปัตยกรรม  เครื่องจักรกลต่างๆ  ตลอดจนงานสร้างสรรค์ศิลปกรรมแขนงอื่นๆ
 การออกแบบอัตลักษณ์ขององค์กรเป็นการเสริมสร้าง  แต่งข่าวสารให้ดึงดูดสายตาและน่าสนใจขึ้นโดยการปรับปรุงเพิ่มเติมเสริมแต่งด้วยทักษะทางศิลปะและให้หลักจิตวิทยาการรับรู้เข้าช่วย  เช่น  การจัดวางรูปแบบของข้อความ   รูปภาพ  เปลี่ยนขนาด  การเสนอข้อความที่กระทัดรัดได้ใจความ  เป็นต้น
 การออกแบบอัตลักษณ์ขององค์กร  ช่วยส่งเสริมความเจริญก้าวหน้าทางธุรกิจการค้าและวงการอุตสาหกรรม

การสร้างอัตลักษณ์ให้กับสถาบัน/บริษัทโดยวิธีการวางบุคลิกของบริษัท 

การสร้างอัตลักษณ์ให้กับสถาบัน/บริษัทโดยวิธีการวางบุคลิกของบริษัท (Personality Projection)  
กล่าวโดยสรุปข้างต้นจะเห็นว่าการวางตำแหน่งสินค้า  (Product Positioning)  มาจากวิเคราะห์ตลาดและการสร้างบุคลิกตราสินค้า  (Broad Personality)  มาจากการวิเคราะห์ผู้บริโภคเป้าหมายและอีกวิธีการสร้างอัตลักษณ์ให้กับสถาบันที่สำคัญคือ  วิธีโปรเจกต์ทีฟ  (Personality Projection)  เป็นการสร้างบุคลิกของสถาบันให้เป็นรูปธรรมมากขึ้น  โดยผลมาจากวิธีการโปรเจกต์ทีฟ  (Projection Method)  ซึ่งเป็นการศึกษาความคิดเห็นทัศนคติ  ค่านิยม  ความต้องการของกลุ่มตัวอย่างผู้บริโภคที่ไม่อาจถามได้ด้วยคำถามตามแบบสอบถามตามปกติ  เพราะอาจไม่ได้คำตอบที่ตรงกับความรู้สึกจริงๆ  วิธีการนี้อาศัยหลักการเสนอสิ่งเร้าที่คลุมเครือแก่กลุ่มตัวอย่างเช่น  ภาพประโยค  ข้อความที่ไม่สมบูรณ์หรือคำที่มีลักษณะที่เป็นนามธรรม  เพื่อให้กลุ่มตัวอย่างอธิบายสิ่งเร้าต่างๆ  นั้นตามความรู้สึก  ความเห็นของตัวเอง  เทคนิควิธีการโปรเจกต์ทีฟที่ใช้กันได้แก่  เทคนิคการเชื่อมโยงความสัมพันธ์ของคำ  (Word Association)  และเทคนิคการเติมคำในประโยคที่ไม่สมบูรณ์  (Sentence Completion)  โดยจะใช้สิ่งเร้าที่คลุมเครือ  เช่น  การใช้คำ  หรือ  ประโยคที่ไม่สมบูรณ์เกี่ยวกับสินค้า/บริการ  หรือสิ่งที่ต้องการศึกษาแนวคิด  แล้วให้กลุ่มตัวอย่างผู้บริโภคเติมคำในประโยคให้สมบูรณ์  ซึ่งที่เติมเข้ามาก็คือแนวคิดที่ผู้บริโภคมีต่อสิ่งเร้าที่เราต้องการที่จะศึกษานั่นเอง  วิธีนี้นอกจากจะใช้ทดสอบเพื่อกำหนดแนวคิดทางการโฆษณาแล้วยังทำให้รู้ถึงทัศนคติของผู้บริโภคที่มีต่อสินค้า  และหากผู้บริโภคส่วนใหญ่มีแนวคิดด้านลบกับสินค้าบริการแล้วการกำหนดแนวคิดทางโฆษณาเพื่อลบล้างแนวคิดดดังกล่าวจะเป็นประโยชน์ต่อการโฆษณาเป็นอย่างมาก
ตัวอย่างบริษัทปูนซีเมนต์ไทยได้เคยจ้าง  Depstick Research  ทำให้การวิจัยเพื่อหาบุคลิกภาพของบริษัทโดยวิธีโปรเจกต์ทีฟ  (Personality Projection)  เป็นการวิจัยสุ่มทดลองเพื่อสร้างบุคลิกภาพของบริษัทให้สอดคล้องกัน  โดยจะฉายภาพลักษณ์จากบริษัทให้เป็นคนๆ หนึ่งที่จะเป็นตัวแทนบริษัทนั้น  และจากผลของการวิจัยนั้นทำให้ได้ภาพของคนขึ้นมาคนหนึ่งที่ค่อนข้างละเอียดมาก   แสดงให้เห็นทั้งบุคลิกลักษณะนิสัย  ความเป็นอยู่  และที่สำคัญมีความเป็นไทยตามแบบปูนซีเมนต์ที่เน้นความเป็นไทยดังนี้
เป็นชายอายุประมาณ  45-60 ปี  แต่ไม่แก่  มีอาวุโส  เป็นคนไทย  มาจากครอบครัวขนาดใหญ่ฐานะมั่นคง  เป็นคนอ้วน  ขาว  หัวล้าน  ลงพุง  สูงปานกลาง  แต่งงานแล้ว  มีเมียเยอะ  มีลูกมาก  มีความสุขในครอบครัว  ชอบแต่งตัวแบบไทยๆ  แต่งตัวตามสบาย  สะอาดสะอ้าน  แต่ภูมิฐาน  ใส่ชุดเสื้อแขนยาวก็จะไม่พับแขน  หรือถ้าอยู่บ้านก็จะใสเสื้อแขนสั้น  กางเกงแพร  ใช้น้ำหอมน้ำอบแบบไทยๆ
เป็นคนพูดเสียงดัง  แต่ไม่พูดมาก  เข้มแข็ง  แข็งแรง  เป็นคนยิ้มแย้มไม่ยกยอตัวเอง  สุขุม  ใจกว้าง  ฉลาด  มีจิตวิทยาสูง  มองการณ์ไกล  มีประสบการณ์มาก  มีความมั่นใจในตัวเอง  น่าเคารพน่าคบ  น่าพึ่งพาอาศัย  เหมือนร่มโพธิ์ร่มไทร  เป็นคนใจดีมีการศึกษาดีพอสมควร  เป็นคนที่สังคมยอมรับนับถือ  ทำงานในระดับผู้บริหาร  ผู้อำนวยการ  
อย่างไรก็ตามบริษัทอื่นๆ สามารถนำแนวคิดนี้มาใช้ในการสร้างสรรค์ภาพยนตร์โฆษณาสถาบันของตนได้โดยจะต้องเริ่มต้นจากการวิจัย  โดยวิธีดังกล่าวข้างต้นซึ่งเมื่อได้บุคลิกที่ชัดเจนของบริษัทและทราบผลการวิจัยแล้วจะได้วางแนวคิด  (Concept)  ว่าจะสื่ออะไรออกไปในงานโฆษณาสถาบัน (Corporate Advertising)  ซึ่งจะต้องเป็นสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อสังคม  ทันต่อเหตุการณ์และต้องสอดคล้องกับบุคลิกภาพของบริษัทตนเองต่อไป

หลักการดำเนินงานออกแบบอัตลักษณ์ขององค์กร
John Laing (1984) ได้เสนอแนะหลักการดำเนินงานและการวางแผนขั้นต้นของการออกแบบอัตลักษณ์ขององค์กรไว้ดังนี้ (ประชิด ทิณบุตร,2530:27-28)
 เป้าหมายของการออกแบบคืออะไร  (What Is Your Objective?) ในการออกแบบ  ผู้ออกแบบต้องรู้เป็นเบื้องแรกว่าจะบอกกล่าว  (Inform)  เรื่องราวข่าวสารอะไรแก่ผู้รับสารบ้าง  ผู้ออกแบบต้องรู้วิธีการนำเสนอที่เหมาะสมกับเรื่องราวต่างๆ  ว่ามีการออกแบบเป็นไปเพื่อวัตถุประสงค์ใด  เช่น  เพื่อส่งเสริมการขาย  เพื่อให้ความรู้หรือความบันเทิง  เป็นต้น
 กลุ่มเป้าหมายที่รับข่าวสารเป็นใคร  (Who Is The Message Aimed At?) กลุ่มเป้าหมายอาจเฉพาะเจาะจงเป็นผู้ชาย  ผู้หญิง  บุคคลทั่วไป  มีช่วยอายุเท่าไร  ข่าวสารที่ให้มีระดับความยาก-ง่าย  หรือเป็นสากลอย่างไร  ซึ่งผู้ออกแบบจำเป็นต้องรู้และเข้าใจ  เพื่อวางแผนจัดการกับข่าวสารและการนำเสนอให้ตรงสุดกับกลุ่มเป้าหมายที่ต้องการได้
 สิ่งที่ต้องการจะพูดคืออะไร  (What Needs To Be Said?) ในที่นี้หมายถึง  วิธีการที่จะสื่อความหมายกับผู้รับสาร  และจากการที่มีการกำหนดกลุ่มเป้าหมายไว้แล้ก็จะทำให้ผู้ออกแบบมีความสะดวกในการที่จะพูดหรือสื่อความหมายได้ง่ายขึ้น  เช่น  การใช้ศัพท์ข้อความ   และสื่อที่เป็นนามธรรมหรือสัญลักษณ์และเครื่องหมาย  ภาพประกอบต่างๆ  ได้อย่างเหมาะสมตามระดับความสามารถในการรับรู้ของผู้รับ  ที่จะก่อให้เกิดการจดจำ  ความเข้าใจในความหมายของข่าวสารนั้นจะใช้สื่อนำพาข่าวสารผ่านรูปแบบและกรรมวิธีใด  (How Are You Going To Convey The Message?) หมายถึงว่าผู้ออกแบบต้องคำนึงถึงการเลือกสื่อในการนำเสนอข่าวสารเป็นรูปแบบใดจึงจะได้ผลดีมีความเหมาะสมกับข่าวสารและผู้ออกแบบควรจะใช้วิธีการจัดการ  (Organize)  กับข่าวสารนั้นอย่างไรจึงจะสามารถโน้มน้าวจิตใจและสื่อความหมายต่อผู้รับได้อย่างมีประสิทธิภาพ  เช่น  เป็นป้ายโฆษณา  (Billboard)  โปสเตอร์  หนังสือพิมพ์  โทรทัศน์  ภาพยนตร์  ฯลฯ  ซึ่งสื่อต่างๆ  เหล่านี้มีรูปแบบกรรมวิธีและให้ผลต่อการรับรู้ของคนที่แตกต่างกันออกไป  ดังนั้นผู้ออกแบบควรคำนึงถึงการเลือกสื่อว่าจะสามารถจัดนำเสนอเป็นรูปแบบใด  จึงจะเหมาะสมกับปัจจัยต่างๆ   ที่เกี่ยวข้อง
 จากหลักการและพื้นฐานการดำเนินการต่างๆ  ที่กล่าวมานี้  เป็นเพียงส่วนหนึ่งของระเบียบวินัย   (Discipline)  ของการออกแบบเอกลักษณ์ขององค์กรในขั้นของการเริ่มต้นเพื่อนำสู่การจัดการกับส่วนประกอบของการออกแบบในลำดับต่อไป
ดังที่กล่าวไว้แล้วว่าการออกแบบเอกลักษณ์ขององค์กรส่วนใหญ่เป็นระเบียบวิธีการที่เกี่ยวข้องกับการแสดงออกซึ่งสื่อความหมายในลักษณะของตัวอักษรและแผนภาพของรูปแบบต่างๆทางการสื่อสารที่เป็นทัศนสัญลักษณ์  (Visual Form)  ดังนั้นในการออกแบบจึงเป็นสิ่งจำเป็นที่จะต้องมีการเรียนรู้ถึงส่วนประกอบสำคัญเพื่อการนำมาใช้เป็นพื้นฐานและการคำนึงถึงเช่นเดียวกัน

การตลาด
การจัดการตราสินค้า
การจัดการผลิตภัณฑ์
การส่งเสริมและการสื่อสารการตลาด