รายพระนามพระมหากษัตริย์อังกฤษ
บทความนี้คือรายพระนามพระมหากษัตริย์อังกฤษ สำหรับรายพระนามแห่งพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะซึ่งประกอบกันเป็นสหราชอาณาจักรปัจจุบันดู รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษ และรายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรดูที่ รายพระนามพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร

ต่อไปนี้คือรายพระปรมาภิไธย พระมหากษัตริย์และสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรอังกฤษ ซึ่งในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ และประเทศในเครือจักรภพ สำหรับรายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะซึ่งประกอบกันเป็นสหราชอาณาจักรปัจจุบันดู รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษและรายพระนามพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร

พระอิสริยยศของกษัตริย์อังกฤษ 
พระอิสริยยศของกษัตริย์อังกฤษนับแต่พระเจ้าอัลเฟรดมหาราชจนถึงพระเจ้าจอห์น คือ Rex Anglorum ("King of the English") สำหรับกษัตริย์ในยุคก่อนนอร์แมนนั้น บางพระองค์มีพระอิสริยยศพิเศษดังนี้
 พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช: Rex Angulsaxonum and Rex Anglorum et Saxonum
 พระเจ้าแอเทลสเตน: Rex Anglorum per omnipatrantis dexteram totius Bryttaniæ regni solio sublimatus
 พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1: Rex Britanniae and Rex Anglorum caeterarumque gentium gobernator et rector
 พระเจ้าเอเดรด : Regis qui regimina regnorum Angulsaxna, Norþhymbra, Paganorum, Brettonumque
 พระเจ้าเอ็ดวี: Rex nutu Dei Angulsæxna et Northanhumbrorum imperator paganorum gubernator Breotonumque propugnator
 พระเจ้าเอ็ดการ์: Totius Albionis finitimorumque regum basileus
 พระเจ้าคนุตมหาราช: Rex Anglorum totiusque Brittannice orbis gubernator et rector and Brytannie totius Anglorum monarchus

ในยุคนอร์มัน พระมหากษัตริย์ทุกพระองค์ใช้พระอิสริยยศว่า Rex Anglorum พร้อมกับ Rex Anglie อย่างไรก็ตามจักรพรรดินีมาทิลดาทรงใช้พระอิสริยยศว่า Domina Anglorum ("Lady of the English")  หลังจากรัชสมัยของพระเจ้าจอห์นเป็นต้นมา พระมหากษัตริย์ทรงใช้คำว่า Rex Anglie และพระราชินีทรงใช้ Regina Anglie ("Queen of England") ในปี ค.ศ. 1604 พระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ทรงเถลิงราชย์เป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษ และก่อนที่สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์จะทรงออกพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707 พระมหากษัตริย์และสมเด็จพระราชินีนาถทุกพระองค์ใช้พระอิสริยยศว่า "พระมหากษัตริย์ (หรือสมเด็จพระราชินีนาถ) แห่งอังกฤษและสกอตแลนด์" และหลังพระราชบัญญัติสหภาพสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์ทรงเฉลิมพระปรมาภิไธยว่า "สมเด็จพระราชินีนาถแห่งบริเตนใหญ่" ซึ่งเป็นพระอิสริยยศของพระประมุขแห่งสหราชอาณาจักรมาจนกระทั่งทุกวันนี้

ราชวงศ์เวสเซกซ์ 

พระมหากษัตริย์พระองค์แรกของอังกฤษเริ่มต้นนับที่พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช ซึ่งแต่เดิมเป็นกษัตริย์แห่งเวสเซกซ์มาตั้งแต่ ค.ศ. 871 พระองค์ทรงเอาชนะพวกเดนมาร์กในปี ค.ศ. 878 และได้ทรงรวบรวมอาณาจักรให้เป็นปึกแผ่นก่อนสถาปนาเป็นราชอาณาจักรอังกฤษ และทรงปราบดาภิเษกพระองค์เองขึ้นเป็น พระมหากษัตริย์แห่งชนแองโกล-แซกซอน หลังจากยึดและสร้างนครลอนดอนจากชาวเดนมาร์กในปี ค.ศ. 886

|-
| พระเจ้าอัลเฟรดมหาราชประมาณ ค.ศ. 8866 ตุลาคม ค.ศ. 899
| 
| ประมาณ ค.ศ. 849พระราชโอรสในพระเจ้าเอเธล์วูลฟ์แห่งเวสเซ็กซ์ และพระนางออสเบอร์
| พระนางเอลสวิธเกนส์เบอโร ค.ศ. 8685 พระองค์
| 26 ตุลาคม ค.ศ. 899พระชนมพรรษาราว 50 พรรษา
| พระราชโอรสในพระเจ้าเอเธล์วูลฟ์แห่งเวสเซ็กซ์สนธิสัญญาเวดมอร์
|

|-
| พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส26 ตุลาคม ค.ศ. 899–17 กรกฎาคม ค.ศ. 924()
| 
| ประมาณ ค.ศ. 874พระราชโอรสในพระเจ้าอัลเฟรดมหาราชและพระนางเอลสวิธ
| (1) พระนางเอ็กวินประมาณ ค.ศ. 8932 พระองค์(2) พระนางเอลฟ์เฟลดประมาณ ค.ศ. 9008 พระองค์(3) พระนางอีดกิฟูประมาณ ค.ศ. 9194 พระองค์
| 17 กรกฎาคม ค.ศ. 924พระชนมพรรษาราว 50 พรรษา
| พระราชโอรสในพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช
|

|}

ยังเป็นที่ถกเถียง
มีหลักฐานบางชิ้นบ่งชี้ว่า เจ้าชายเอลฟ์เวียร์ดแห่งเวสเซกซ์ อาจจะทรงเป็นกษัตริย์ในช่วงสั้น ๆ ในปี ค.ศ. 924 คั่นกลางระหว่างพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโสและพระเจ้าแอเทลสแตน ถึงแม้พระองค์จะไม่ได้รับการราชาภิเษกก็ตาม รายพระนามกษัตริย์อังกฤษในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 บันทึกไว้พระองค์ทรงราชย์เป็นเวลา 4 สัปดาห์ แต่พงศวดารแองโกล-แซกซอนกล่าวว่าพระองค์สวรรคต 16 วันหลังจากพระราชบิดา เรื่องนี้ยังเป็นที่ถกเถียงในหมู่นักประวัติศาสตร์ว่า—หากเจ้าชายเอลฟ์เวียร์ดได้ขึ้นครองราชย์จริง—พระองค์ทรงปกครองทั้งอาณาจักร หรือทรงปกครองแค่เพียงบริเวณเวสเซ็กซ์ ข้อสันนิฐานหนึ่งคือพระเจ้าเอลฟ์เวียร์ดปกครองเวสเซ็กซ์ พระเจ้าแอเทลสแตนปกครองเมอร์เซีย

|-
| พระเจ้าเอลฟ์เวียร์ดประมาณ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 9242 สิงหาคม ค.ศ. 924() 
| 
| ประมาณ ค.ศ. 901พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโสและพระนางเอลฟ์เฟลด
| ไม่มีพระราชโอรสธิดา
| 2 สิงหาคม ค.ศ. 924</small>พระชนมพรรษาประมาณ 23 พรรษา
| พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส
|}

|-
| พระเจ้าแอเทลสแตน ค.ศ. 92427 ตุลาคม ค.ศ. 939(1415 ปี)
| 
| ค.ศ.  894พระราชโอรสใน พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโสและพระนางเอ็กวิน
| ไม่ทรงอภิเษกสมรส
| 27 ตุลาคม ค.ศ. 939พระชนมพรรษาประมาณ 45 พรรษา
| พระราชโอรสใน พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส
|

|-
| 27 ตุลาคม ค.ศ. 93926 พฤษภาคม ค.ศ. 946()
| 
| ประมาณ ค.ศ. 921 พระราชโอรสใน พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส และพระนางอีดกิฟูแห่งเคนต์
| (1) เอลฟ์จิฟูแห่งชาฟท์สบรีพระราชโอรส 2 พระองค์(2) เอเธลเฟลดแห่งดาเมอแรมค.ศ. 944ไม่มีพระราชโอรสธิดา
| 26 พฤษภาคม  ค.ศ. 946พัคเคิลเชิร์ชสวรรคตในเหตุทะเลาะวิวาท พระชนมพรรษาประมาณ 25 พรรษา
| พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส
|

|-
| พระเจ้าเอเดรด26 พฤษภาคม ค.ศ. 94623 พฤศจิกายน ค.ศ. 955()
| 
| ประมาณ ค.ศ. 923พระราชโอรสใน พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโสและพระนางอีดกิฟูแห่งเคนต์
| ไม่ทรงอภิเษกสมรส
| 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 955ฟรูมพระชนมพรรษาประมาณ 32 พรรษา
| พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส
|

|-
| พระเจ้าเอ็ดวี 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 9551 ตุลาคม ค.ศ. 959()
| 
|  ประมาณ ค.ศ. 940 พระราชโอรสใน และพระนางเอลฟ์จิฟูแห่งชาฟท์สบรี
| เอลฟ์จิฟูไม่มีพระราชโอรสธิดา
| 1 ตุลาคม ค.ศ. 959พระชนมพรรษาประมาณ 19 พรรษา
|  พระราชโอรสใน 
|

|-
| พระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ1 ตุลาคม ค.ศ. 9598 กรกฎาคม ค.ศ. 975()
| 
|  ประมาณ ค.ศ. 943เวสเซกซ์พระราชโอรสใน และพระนางเอลฟ์จิฟูแห่งชาฟท์สบรี
| (1) เอเธลฟรีด ประมาณ ค.ศ. 960พระราชโอรส 1 พระองค์(2) พระนางเอลฟรีดาประมาณ ค.ศ. 964พระราชโอรส 2  พระองค์
| 8 กรกฎาคม ค.ศ. 975วินเชสเตอร์พระชนมพรรษา 31 พรรษา
| พระราชโอรสใน 
|

|-
| พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมรณสักขี8 กรกฎาคม ค.ศ. 97518 มีนาคม ค.ศ. 978()
| 
| ประมาณ ค.ศ. 962พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบและพระนางเอเธลฟรีด
| ไม่ทรงอภิเษกสมรส
| 18 มีนาคม ค.ศ. 978ปราสาทคอร์ฟทรงถูกลอบปลงพระชนม์ พระชนมพรรษาราว 16 พรรษา
| พระราชโอรสใน พระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ
|

|-
| (ครองราชย์ครั้งที่ 1)พระเจ้าแอเธลเรดที่ 2พระเจ้าแอเธลเรดผู้ไม่พร้อม18 มีนาคม ค.ศ. 9781013(3435 ปี)
| 
| ประมาณ ค.ศ. 968พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบและพระนางเอลฟรีดา
| (1) เอลจิฟูแห่งยอร์กค.ศ. 991พระราชโอรสธิดา 9 พระองค์(2) เอ็มมาแห่งนอร์มังดี ค.ศ. 1002พระราชโอรสธิดา 3 พระองค์
| 23 เมษายน ค.ศ. 1016ลอนดอนพระชนมพรรษา 48 พรรษา
| พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ
|

|}

ราชวงศ์เดนมาร์ก

อังกฤษตกมาอยู่ใต้การปกครองของพระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ด กษัตริย์แห่งเดนมาร์ก หลังจากการรุกรานในปี ค.ศ. 1013 พระเจ้าแอเธลเรดทรงละทิ้งราชบัลลังก์และลี้ภัยไปยังดัชชีนอร์ม็องดี

|-
| พระเจ้าสเวนสเวน ฟอร์กเบียร์ด25 ธันวาคม ค.ศ. 10133 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1014()
| 
| ประมาณ ค.ศ. 960เดนมาร์กพระราชโอรสใน พระเจ้าฮารัลด์ บลูทูทและสมเด็จพระราชินีกิริธ โอลาฟสดอทเทียร์ แห่งสวีเดน
| (1) กันฮิลด์แห่งเว็นเด็นประมาณ ค.ศ. 990 พระราชโอรสธิดา  7 พระองค์(2) ซิกริดผู้ทรนง ประมาณ ค.ศ. 1000พระราชธิดา 1 พระองค์
| 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1014เกนส์เบอโรพระชนมายุ 54 พรรษา
| สิทธิ์ของผู้พิชิต
|

|}

ราชวงศ์เวสเซกซ์ (ฟื้นฟูครั้งที่หนึ่ง)
หลังจากการสวรรคตของพระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียด์ พระเจ้าแอเธลเรดผู้ไม่พร้อม ทรงได้รับการทูลเชิญกลับมาจากการลี้ภัยและได้ขึ้นครองราชย์อีกครั้งในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1014 หลังจากพระองค์เสด็จสวรรคต พระราชโอรสทรงรับราชสมบัติต่อหลังจากได้รับเลือกจากชาวเมืองลอนดอนและสมาชิกสภาวิททันถึงแม้ชาวเดนส์จะยังคงพยายามชิงบัลลังก์จากชาวแองโกล-แซกซันอยู่ก็ตาม

|-
| (ครองราชย์ครั้งที่ 2)พระเจ้าแอเธลเรดที่ 2พระเจ้าแอเธลเรดผู้ไม่พร้อม3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 101423 เมษายน ค.ศ. 1016()
| 
| ประมาณ ค.ศ. 968พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบและเอลฟ์ธรีธ
| (1) เอลฟ์จิฟูแห่งยอร์กค.ศ. 991พระราชโอรสธิดา 9 พระองค์(2) เอ็มมาแห่งนอร์มังดี1002พระราชโอรสธิดา 3 พระองค์
| 23 เมษายน ค.ศ. 1016ลอนดอนพระชนมพรรษา 48 พรรษา
| พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ
| 

|-
| พระเจ้าเอ็ดมันด์ผู้ทนทาน23 เมษายน ค.ศ. 101630 พฤศจิกายน ค.ศ. 1016()
| 
| ประมาณ ค.ศ. 990พระราชโอรสในพระเจ้าแอเธลเรดที่ 2และเอลฟ์จิฟูแห่งยอร์ก
| เอลด์จิธแห่งอีสต์แองเกลียพระราชโอรสธิดา 2 พระองค์
| 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1016กลาสตันบรีพระชนมพรรษา 26 พรรษา
| พระราชโอรสในพระเจ้าแอเธลเรดที่ 2
|

|}

ราชวงศ์เดนมาร์ก (ฟื้นฟู) 
ภายหลังจากความพ่ายแพ้ใน ยุทธการแอชชิงดัน (Battle of Ashingdon) พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 จึงจำยอมลงพระปรมาภิไธยในสนธิสัญญากับเจ้าชายคนุต (ต่อมาคือพระเจ้าคนุตมหาราช) ภายใต้เงื่อนไขของสนธิสัญญาดังกล่าว ดินแดนอังกฤษทั้งหมด (ยกเว้นเวสเซกซ์) จะตกเป็นของเจ้าชายคนุต พระเจ้าเอ็ดมันด์เสด็จสวรรคตในวันที่ 30 พฤศจิกายน จึงทำให้พระเจ้าคนุตกลายเป็นพระมหากษัตริย์แต่เพียงพระองค์เดียว

|พระเจ้าคนุตคนุตมหาราช18 ตุลาคม ค.ศ. 101612 พฤศจิกายน ค.ศ. 1035()
| 
| ประมาณ ค.ศ. 995พระราชโอรสในพระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ดและกันฮิลด์แห่งโปแลนด์
| (1) เอลฟ์จิฟูแห่งนอร์แธมตันพระราชโอรส 2 พระองค์(2) เอ็มมาแห่งนอร์มังดีค.ศ. 1017พระราชโอรสธิดา 2 พระองค์
| 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1035ชาฟท์สบรีพระชนมพรรษา 40 พรรษา
| พระราชโอรสในพระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ดสนธิสัญญาเดียร์เฮสต์ (Treaty of Deerhurst)
|

|-
| พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุต12 พฤศจิกายน ค.ศ. 103517 มีนาคม ค.ศ. 1040()
| 
| ประมาณ ค.ศ. 1016พระราชโอรสในพระเจ้าคนุตมหาราชและเอลฟ์จิฟูแห่งนอร์แธมตัน
| เอลฟ์จิฟู?พระราชโอรส 1 พระองค์?
| 17 มีนาคม ค.ศ. 1040ออกซฟอร์ดพระชนมพรรษา 24 พรรษา
| พระราชโอรสในพระเจ้าคนุตมหาราช
|

|-
| พระเจ้าฮาร์ธาคนุต17 มีนาคม ค.ศ. 10408 มิถุนายน ค.ศ. 1042()
| 
|  ค.ศ. 1018พระราชโอรสในพระเจ้าคนุตมหาราชและเอ็มมาแห่งนอร์มังดี
| ไม่ทรงอภิเษกสมรส
| 8 มิถุนายน ค.ศ. 1042แลมเบ็ธพระชนมพรรษา 24 พรรษา
| พระราชโอรสในพระเจ้าคนุตมหาราช
|

|}

ราชวงศ์เวสเซกซ์ (ฟื้นฟูครั้งที่สอง)
ภายหลังการสวรรคตของพระเจ้าฮาร์ธาคนุต ราชวงศ์เวสเซกซ์ถูกฟื้นฟูขึ้นมาเป็นระเวลาสั้นๆ ระหว่าง ค.ศ. 1042 ถึง ค.ศ. 1066

|-
| พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี8 มิถุนายน ค.ศ. 10425 มกราคม ค.ศ. 1066()
| 
| ประมาณ ค.ศ. 1003อิสลิปพระราชโอรสในพระเจ้าแอเธลเรดที่ 2และเอ็มมาแห่งนอร์มังดี
| อิดิธแห่งเวสเซกซ์23 มกราคม ค.ศ. 1045ไม่มีพระราชโอรสธิดา
| 5 มกราคม ค.ศ. 1066พระราชวังเวสต์มินสเตอร์พระชนมพรรษาประมาณ 63 พรรษา
| พระราชโอรสในพระเจ้าแอเธลเรดที่ 2
|

|}

ราชวงศ์กอดวิน

|-
| 6 มกราคม ค.ศ. 1066–14 ตุลาคม ค.ศ. 1066()
| 
| ประมาณ ค.ศ. 1022พระโอรสใน กอดวิน เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์และ กีธา ธอร์เคลสเดิทเทียร์
| (1) เอลด์จิธ สวอนเน็ค5 พระองค์(2) อีดิธพระราชโอรส 2 พระองค์
| 14 ตุลาคม ค.ศ. 1066เฮสติงส์สวรรคตในยุทธการที่เฮสติงส์ พระชนมายุ 44 พรรษา
| อาจจะได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาทโดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขีได้รับเลือกสภาวิททัน
|

|}

ราชวงศ์นอร์มัน 

หลังจากที่ชาวนอร์มันสามารถเอาชนะอังกฤษได้ในปี พ.ศ. 1609 พระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์ได้มีการใส่ตัวเลขแสดงรัชกาล (Regnal number) ตามแบบฝรั่งเศสเพื่อแยกกษัตริย์ที่มีพระนามซ้ำกัน แต่กระนั้นธรรมเนียมการตั้งพระนามด้วยพระนามเล่นก็ยังคงใช้กันอยู่บ้าง

ราชวงศ์แพลนแทเจเนต 

ในช่วงต้นของราชวงศ์แพลนแมเจเนต พระมหากษัตริย์อังกฤษได้ปกครองพื้นที่มากมายในฝรั่งเศส และไม่ได้ทรงมองอังกฤษเป็นประเทศหลัก (primary home) จนกระทั่งได้เสียอาณาจักรในฝรั่งเศสจำนวนมากในรัชสมัยพระเจ้าจอห์น ราชวงศ์นี้ปกครองอังกฤษอยู่นาน สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ราชวงศ์ย่อย

ราชวงศ์อ็องฌู

ราชวงศ์แลงแคสเตอร์

ราชวงศ์ยอร์ก

ราชวงศ์ทิวดอร์ 

''บรรพบุรุษของราชวงศ์ทิวดอร์บางส่วนเป็นชาวเวลส์ ในปี พ.ศ. 2079 ชาวเวลส์สามารถรวบรวมอาณาจักรอังกฤษได้หลังจากตกภายใต้การปกครองของอังกฤษมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 1827 เมื่อสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงขัดแย้งกับศาสนจักรคาทอลิก กษัตริย์อังกฤษถือว่าเป็นประมุขของนิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์(The Supreme Head of the Church of England) พระอิสสริยยศของพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 1 ประมุขสูงสุดของนิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์

อ้างอิง

บรรณานุกรม 
 สุปราณี มุขวิชิต. ประวัติศาสตร์อังกฤษและราชวงศ์ (โอเดียนสโตร์, 2549) ISBN 974-9713-63-X

หมายเหตุ

ดูเพิ่ม 
 รายพระนามพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร
 พระราชพิธีราชาภิเษกในสหราชอาณาจักร (เวลาและสถานที่)
 รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์อังกฤษ
 เจ้าชายแห่งเวลส์
 เจ้าหญิงแห่งเวลส์
 รายพระนามสมาชิกในราชวงศ์อังกฤษ

แหล่งข้อมูลอื่น 
 English Monarchs - A complete history of the Kings and Queens of England
 Britannia: Monarchs of Britain
 Archontology
 Kings of England 

อังกฤษ
รายพระนาม
รายพระนาม