สายตาเอียง
สายตาเอียง () เป็นหนึ่งในภาวะกำลังหักเหแสงของตาผิดปกติจากความอสมมาตรแบบหมุนในกำลังการรวมแสงของตาที่ทำให้ให้เกิดอาการตามัวหรือผิดเพี้ยนในระยะใดก็ตาม อาการอื่น ๆ ได้แก่ตาล้า, ปวดหัว และมีปัญหาในการขับยานพาหนะในยามค่ำคืน สายตาเอียงมักเกิดขึ้นตั้งแต่เกิดและสามารถพัฒนาหรือเปลี่ยนแปลงได้ในภายหลัง ถ้าอาการนี้เกิดขึ้นในช่วงแรกแล้วไม่ไปรักษา อาจส่งผลให้เกิดตาขี้เกียจ

สาเหตุของสายตาเอียงยังไม่เป็นที่กระจ่าง อย่างไรก็ตาม เชื่อว่ามีปัจจัยทางพันธุศาสตร์เป็นส่วนเกี่ยวข้องบางส่วน กลไกพื้นฐานเกี่ยวข้องกับส่วนโค้งที่ผิดปกติของกระจกตา หริอความผิดปกติในเลนส์ตา โดยสามารถวินิจฉัยได้ผ่านการตรวจตา

ปัจจุบันมีวิธีการรักษาสามแบบ: แว่นตา, เลนส์สัมผัส และผ่าตัด โดยแว่นตานั้นทำได้ง่ายที่สุด เลนส์สัมผัสทำให้มีลานสายตาที่กว้างกว่าเดิม ส่วนการผ่าตัดรักษาภาวะสายตาผิดปกติเปลี่ยนรูปร่างของตาถาวร

ในทวีปยุโรปและเอเชีย มีผู้ใหญ่ที่เป็นสายตาเอียงระหว่างร้อยละ 30 ถึง 60 ผู้คนทุกวัยมีโอกาสเป็นสายตาเอียง อาการสายตาเอียงได้รับการรายงานครั้งแรกโดยโทมัส ยังใน ค.ศ. 1801

ดูเพิ่ม
 สายตาสั้น
 สายตายาว

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 
 
 

วิทยาศาสตร์สุขภาพ