เค็ง ฮิราอิ
เค็ง ฮิราอิ () เป็นนักร้องญี่ปุ่น แนว อาร์แอนด์บี สังกัด เดฟสตาร์ เรคคอร์ด เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2515 เกิดที่เมืองฮิงาชิโอซากะ จังหวัดโอซากะ เติบโตที่เมืองนาบาริ จังหวัดมิเอะ เนื่องจากมีเสียงที่เปี่ยมจิตวิญญาณและมีเสียงที่สูงจนน่าทึ่ง พร้อมด้วยกับการที่มีรูปลักษณ์แตกต่างจากนักร้องญี่ปุ่นคนอื่นๆ จึงทำให้เขาสามารถชนะใจแฟนเพลงได้นักเมื่อเขาแสดงผลงานครั้งแรก นักร้องที่เขาถือเป็นแบบอย่างมีมากมายซึ่งส่วนใหญ่ถือได้ว่าเป็นเหล่านักร้องอาร์ แอนด์ บี ที่มีคุณภาพในวงการเพลงทั้งสิ้น

ประวัติ 
เค็ง ฮิราอิ ซึ่งปัจจุบันเป็นราชา อาร์ แอนด์ บี แห่งประเทศญี่ปุ่น ได้เริ่มเข้าวงการในปี 1993 เข้าสังกัดกับโซนี มิวสิก และทำการอัดเสียงที่ โยโกฮาม่า ในขณะที่เขายังเป็นนักเรียนอยู่ ในปีถัดมาซิงเกิล "พรีเชียส จังก์" และอัลบั้มในชื่อเดียวกันปล่อยออกมาในปี 1995 ผลงานชุดแรกของเขาได้ใช้เป็นเพลงประกอบละครหลายเรื่อง และเริ่มสร้างกระแสนิยมให้แก่เขาเองมากขึ้นในผลงานชุดที่ 2 "คาตาโฮะ ซุทซึ โนะ เอียโฟน" ซึ่งถูกใช้ในเพลงประกอบละครเช่นกัน อัลบั้มแรก "อัน-บาลานซ์" ออกจำหน่ายและในปีเดียวกัน อัลบั้ม "สแตร์ แอ็ท" ก็ออกจำหน่ายตามมาติดๆ

หลังจากนั้น เค็ง ก็ใช้เวลา 4 ปีต่อมาในการทำงาน ออกผลงานอย่างละชุดในปี 1997 และ 1998 และห่างหายไปจนปี 2000 ออกอัลบั้มที่ 3 ในนาม "เดอะ เชนจิง เซม" พร้อมกับซิงเกิล "ราคุเอน" (สวรรค์) ที่ทำให้เขาก้าวเข้าสู่ชาร์ทเพลงทั้งในประเทศและต่างประเทศ 

เค็งเป็นนักร้องญี่ปุ่นคนแรกที่ได้เข้าทดสอบนักร้องอาร์ แอนด์ บี ที่ นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ซึ่งเขาได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี จากการยอมรับของแฟนเพลงในเอเชีย เค็งได้ไปเปิดตัวในรายการ เอ็มทีวี ไต้หวัน ในปี 2000 และได้รับการโหวตเป็นศิลปินญี่ปุ่นหน้าใหม่ยอดเยี่ยมโดยสถานีวิทยุ RTHK ของ ฮ่องกง อีกด้วย

ในปี 2001 ซิงเกิล "คิส ออฟ ไลฟว์" ใช้เป็นเพลงประกอบละคร เลิฟ เรโวลูชั่นซึ่งเป็นที่นิยมกันมาก อัลบั้มที่ 4 ของ เขาภายใต้ชื่อ "เกนนิง ทรู ลูสซิง" ทำยอดขาย 1 ล้าน 5 แสน อัลบั้มในทวีปเอเชียทั้งหมด และเริ่มเดินสายร้องเพลงตามที่ต่างๆ ภายใต้ชื่ออัลบั้มนี้ (วง F4 จากประเทศไต้หวันได้ใช้ทำนองเพลง "เกนนิง ทรู ลูสซิง" มาเป็นต้นแบบ เพลงประกอบละคร หรือ เพลง เมทีออร์ เรน ที่โด่งดังของพวกเขา) ในเดือนพฤศจิกายน อัลบั้มรีมิกซ์ ภายใต้ชื่อ "เคเอช รีมิกซ์-อัพ 1" ถูกปล่อยออกมาเป็นการแสดงมาดใหม่ของเขาอย่างมาก ผลงานของเขาจึงเป็นที่ชื่นชอบตามคลับและเหล่าดีเจเป็นครั้งแรก

เค็ง ฮิราอิ ได้แสดงให้เห็นถึงความสามารในการแสดงข้ามประเทศของเขา ดังนั้นในเทศกาลดนตรี เดือนมีนาคม 2002 เขาจึงได้เปิดตัวการแสดงสดร่วมกับ เค็งเนท เอ็ดมอนด์ส หรือ เบบี้เฟซ ด้วย ในฤดูร้อนปีเดียวกัน เขาได้ชนะรางวัลศิลปินชายยอดเยี่ยมของประเทศญี่ปุ่น จากรายการเอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส เจแปนรวมถึงการได้ร้องเพลงในการแข่งขันฟุตบอลโลกร่วมกับ วงเคมิสทรี และ ลอรีน ฮิลล์ ด้วย

หลังจากการก้าวขึ้นเป็นดาวแล้ว เค็งได้ปล่อยผลงาน "โอคินะ ฟุรุโดะเค" (นาฬิกาของคุณปู่ฉัน) ซึ่งเป็นเพลงกล่อมเด็ก และถูกคาดหมายถึงความสำเร็จเพียงน้อยนิด แต่กลับเป็นเพลงที่โด่งดังอย่างมากของปีนั้น

ในปี 2003 เขาได้แสดงสด รายการ เอ็มทีวี อันพลัคท์ ใน นิวยอร์ก ในฐานะศิลปินชาวญี่ปุ่นชายคนแรกที่ได้แสดงในรายการนี้ รวมถึงเขาได้รับการสัมภาษณ์จากรายการ เดอะ มิวสิก รูม ของสถานีโทรทัศน์ ซีเอ็นเอ็น ด้วย ซึ่งรายการนั้นถูกฉายไปทั่ว 210 ประเทศ และมีผู้ชมมากถึง 230 ล้านคน

อัลบั้มที่ 5 ของเขาในชื่อ "ไลฟว์ อีส..." ออกมาเมื่อ 22 มกราคม ปี 2003 มีเพลง "สตรอเบอร์รี เซ็กซ์, ริง" และเพลงที่โด่งดังมากอย่าง  "โอคินะ ฟุรุโดะเค" ด้วย

10 ธันวาคม ปี 2003 เค็งได้นำเพลงเก่าๆ ที่เขาชอบ มาร้องใหม่ในสไตล์ของเขาเอง ภายใต้กลิ่นไอของแนวเพลงฟังสบายๆ ที่ฟังตามบาร์ยามค่ำคืน ผ่านอัลบั้มชื่อ "เค็งส์ บาร์"

ในปี 2004 "อัลบั้ม เซนทีเมนทัลเลิฟเวอร์ส" ซึ่งรวมถึงซิงเกิล "ฮิโตมิ โวะ โทจิเตะ" (หลับตาลง) เพลงที่ถือได้ว่าประสบความสำเร็จมากที่สุดของเค็งก็ว่าได้ และกลายเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ อยากกู่ร้อง บอกรัก ให้ก้องโลก อีกด้วย

ผลงานเพลง

สตูดิโออัลบั้ม
 1995: Un-balanced 
 1996: Stare At
 2000: The Changing Same  
 2001: Gaining Through Losing
 2003: Life Is...
 2004: Sentimentalovers
 2008: Fakin' Pop

อัลบั้มรวมเพลง
 2005: Ken Hirai 10th Anniversary Complete Single Collection '95-'05 "Utabaka"

อัลบั้มอื่นๆ
 2001: Kh Re-mixed Up 1
 2003: Ken's Bar
 2009: Ken's Bar II

เกร็ด 
ชื่อของเค็ง ฮิราอิ ถูกนำไปล้อเลียนในการ์ตูนเรื่อง คุโรมาตี้ โรงเรียนคนบวม เป็นชื่อของสมาชิกในห้องที่ชื่อว่า ฮิราอิ ซ้ำชั้น

แหล่งข้อมูลอื่น 
Ken Hirai - เว็บไซต์หลัก
Ken Hirai - เว็บไซต์หลักที่สอง
Nippop Profile 
Ken Hirai: Flying Easy 
En Français : French Multimedia Site

นักดนตรีชาวญี่ปุ่น
นักร้องญี่ปุ่น
บุคคลจากฮิงาชิโอซากะ
บุคคลจากนาบาริ