มณฑลชิงไห่
มณฑลชิงไห่ () เป็นมณฑลหนึ่งในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นมณฑลที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 และมีจำนวนประชากรน้อยที่สุดเป็นอันดับ 3 มีเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุด คือ ซีหนิง

มณฑลชิงไห่มีชื่อย่อ คือ ชิง (青) คำว่า "ชิงไห่" แปลว่าทะเลสีเขียว ซึ่งเป็นชื่อของทะเลสาบชิงไห่ทะเลสาบน้ำเค็มที่ใหญ่ที่สุดของจีนที่อยู่ในเขตมณฑลนี้ มีเนื้อที่ทั้งหมดรวม 721,000 ตารางกิโลเมตร

ภูมิศาสตร์ 
มณฑลชิงไห่มีพื้นที่ติดต่อดังนี้ 
 ทิศเหนือ ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ และมณฑลกานซู่ ประเทศจีน 
 ทิศใต้ ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองทิเบต และมณฑลเสฉวน ประเทศจีน
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับ มณฑลกานซู่ ประเทศจีน
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ และเขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศจีน 

พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในส่วนของ "หลังคาโลก" (ที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต)  อยู่เหนือระดับน้ำทะเลราว 1,650-6,860 เมตร  พื้นที่เป็น เขาสูง ทะเลสาบ  ทุ่งหญ้าและทะเลทราย

เป็นสภาพอากาศแบบภาค พื้นทวีป มีฤดูหนาวยาวนาน แต่ไม่หนาวมาก ฤดูร้อนสั้นและเย็นสบาย  อุณหภูมิระหว่างท้องที่ต่าง ๆ แตกต่างกันมาก ทรัพยากร แร่ธาตุที่ค้นพบปริมาณ สะสมแล้วมี 105 ชนิด ในนั้น 50 ชนิดติดอันดับ 1 ใน 10 ของประเทศ ได้แก่ โปแตสเซียม โซเดียม แมกนีเซียม

ประชากร 
ประชากร 5,390,000 (อันดับที่ 30) ความหนาแน่น 7.48/ก.ม.² จีดีพี 46.57 พันล้านเหรินหมินปี้ (อันดับที่ 29) ต่อประชากร 8640 ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น

เศรษฐกิจ 
การเติบโตในภาคอุตสาหกรรม  คิดเป็น 17.1% เกษตรกรรม พื้นที่เพาะปลูกลดลง 12.9%

อ้างอิง 

 Economic profile for Qinghai at HKTDC

แหล่งข้อมูลอื่น 
 
 
 

 
ชิงไห่
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2471