จังหวัดสายบุรี
จังหวัดสายบุรี ถูกยุบเลิกตามประกาศเรื่อง ยุบรวมท้องที่บางมณฑลและบางจังหวัด จังหวัดสายบุรีถูกยุบรวมเข้ากับจังหวัดปัตตานี ยกเว้น อำเภอบาเจาะถูกผนวกเข้ากับจังหวัดนราธิวาส ประกาศในราชกิจจานุเบกษาวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2474 เล่มที่ 48 หน้าที่ 576   กล่าวคือ ในอดีต  7 หัวเมืองถูกขีดเส้นแบ่งอีกครั้งเป็น 4 จังหวัดคือ จ. ยะลา จ. ปัตตานี จ.ระแงะ และ จ. สายบุรี  และต่อมาก็มาก็ถูกเปลี่ยนแปลงจากส่วนกลางเพื่อง่ายต่อการปกครองประชาชนในพื้นที่ที่มีประชากรมุสลิมมาก โดยลดสถานะของ จ. สายบุรี เป็นอำเภอสายบุรี โดยมีการตัดแบ่งออกเป็น 2 ส่วน โดยใช้เขตของสะพานกอตอ เป็นเส้นแบ่ง ส่วนล่างที่เป็นต้นไทร บาเจาะและยี่งอ ให้อยู่ในเขตปกครองของจังหวัดนราธิวาส  อีกส่วนที่อยู่ตอนบนคือ อ สายบุรี กะพ้อ ไม้แก่น ให้ควบรวมเป็นของจังหวัดปัตตานีแทน    อีกการเปลี่ยนแปลงหนึ่งคือปรับลดสถานนะจาก.จังหวัดระแงะ ลงเป็นอำเภอระแงะและย้ายไปที่ทำการจังหวัดระแงะไปตั้งจังหวัดใหม่แถวริมน้ำบางนรา และเปลี่ยนชื่อเป็น จ. นราธิวาส ดังนั้นอำเภอระแงะก็เป็นส่วนหนึ่งของ จ. นราธิวาส ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

เขตการปกครอง
เขตการปกครองของจังหวัดสายบุรีในอดีตมี 2 อำเภอ และ 1 กิ่งอำเภอ รวมเนื้อที่ 499.12 ตร.กม. ซึ่งรายชื่อดังต่อไปนี้สะกดชื่อตามราชกิจจานุเบกษา ฉบับวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2460 ได้แก่
อำเภอเมืองสายบุรี (อำเภอตะลุบัน)
อำเภอจำปากอ (อำเภอบาเระเหนือ)
กิ่งอำเภอกะลาพอ

อ้างอิงตตา

จังหวัดของประเทศไทยในอดีต
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2474
ประวัติศาสตร์ของจังหวัดปัตตานี
ประวัติศาสตร์ของจังหวัดนราธิวาส