B
B (ตัวใหญ่: B, ตัวเล็ก: b) คืออักษรตัวที่สองและพยัญชนะตัวแรกในอักษรละติน

ชื่อเรียก 
 ในภาษาอังกฤษและอิตาลี เรียกว่า "บี"
ในภาษาเยอรมัน ฝรั่งเศส และสเปน เรียกว่า "เบ" 
ในภาษาจีน เรียกว่า "เปอ"

ประวัติ 

อักษร B มีต้นกำเนิดจากอักษรภาพรูปบ้านในไฮโรกลิฟ ซึ่งพัฒนาเป็นอักษรฟีนิเชีย เบ็ธ  (เป็นภาษาฟีนิเชียแปลว่าบ้าน) อักษรกรีก เบต้า หรือ บีตา และแพร่ผ่านอักษรอีทรัสคันไปเป็นอักษรละติน B ในที่สุด

การใช้งาน 
อักษร B ในภาษาส่วนมาก เช่นภาษาอังกฤษ บาลี มลายู อินโดนีเซีย รวมถึงสัทอักษรสากลใช้เพื่อแสดงถึงเสียงกัก ริมฝีปาก ก้อง (เสียง บ ในภาษาไทย) และบางภาษาใช้แสดงถึงเสียงพยัญชนะริมฝีปากอื่น ๆ 

นอกจากนี้ตัวอย่างการใช้งานของอักษร B ได้แก่

อักษรตัวใหญ่หรือตัวเล็ก 

 B หรือ b ใช้แทนค่าที่เท่ากับ 11 ในระบบเลขตามฐานตั้งแต่เลขฐานสิบเอ็ดเป็นต้นไป เช่น เลขฐานสิบหก เป็นต้น

เฉพาะอักษรตัวใหญ่ 

B เป็นสัญลักษณ์ของธาตุโบรอน
 ในโปรแกรมไมโครซอฟท์วินโดวส์ ปุ่มไอคอน B ใช้ทำตัวอักษรหนา
ในดนตรีสากล B แทนโน้ตเสียงที และคอร์ดทีเมเจอร์ ยกเว้นยุโรปกลางและสแกนดิเนเวีย ซึ่งนิยมใช้ H แทนเสียงที และ B แทนเสียงทีแฟลต
B เป็นหนึ่งในสี่หมู่โลหิตในระบบ ABO
ในฟิสิกส์ B ใช้แทนสนามแม่หล็ก
B แทนหน่วยเบล ซึ่งเป็นหน่วยของความดัง
ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ใช้ B แทนหน่วยไบต์
B  เป็นชื่อของกลุ่มวิตามิน
เกรด B ในการศึกษา หมายถึงผลคะแนนที่ดี

เฉพาะอักษรตัวเล็ก 

 ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ใช้ b แทนหน่วยบิต
 ในฟิสิกส์แทนบอตทอมควาร์ก

อ้างอิง

ดูเพิ่ม 

อักษรละติน