Frékuénsi sélulér
frékuénsi seluler nyaéta frékuénsi nu dipaké ku jaringan seluler pikeun nyadiakeun jasana ka nu ngalanggan.

Alatan alesan sajarahna, frékuénsi radio béda-béda dipakéna ku jaringan seluler di Amérika, Eropa, jeung Asia. Standar komersial munggaran keur hubungan mobile di Amerika Sarikat nyaéta AMPS, nu maké piat frékuénsi 800 MHz. Di Eropa, jaringan mobile otomatis nu sumebar lega munggaran dumasar kana standar NMT-450, dina pita 450 MHz. Ku sabab telepon mobil jadi kasohor tur ngahasilkeun, nu nyadiakeun jasa mobil teu sanggup nyanghareupan masalah nalika kudu ngalayanan beuki loba palanggan. Ku kituna, maranéhna ngamekarkeun jaringan nu aya sarta ngawanohkeun standar anyar, nu mimindengna dumasar kana frékuénsi séjén. Standar GSM, nu mucunghul di Eropa keur ngaganti NMT-450 sarta standar lianna, munggaranna maké pita 900 MHz. Ku sabab pamenta beuki tuwuh, nu mawa (carrier) ditambahan jadi dina 1800 MHz. (Mindeng katelah, frékuénsi handap nyababkeun carrier bisa ngawengku wewengkon nu lega, sedengkeun frékuénsi luhur bisa nyababkeun carrier nyadiakeun jasa ka leuwih loba nu ngalanggan di hiji wewengkon.)

Di A.S., standar AMPS analog nu maké pita Sélulér (800 MHz) diganti ku sistim digital. Mimitina mah, sistim nu dumasar kana modél telepon mobil AMPS téh kasohor, kaasup IS-95 (mindeng disebut "CDMA", dumasar kana tehnologi antarbeungeut udara nu dipakéna) sarta IS-136 (mindeng disebut D-AMPS, Digital AMPS, atawa "TDMA", dumasar kana tehnologi antarbeungeut udara nu dipakéna.) Ahirna, IS-136 di frékuénsi ieu diganti ku lolobana operator ku GSM. GSM geus jalan sawatara wanci dina frékuénsi PCS AS (1900 MHz).

Sarta, sababaraha jaringan analog NMT-450 diganti ku jaringan digital nu maké frékuénsi nu sarua. Di Rusia jeung sababaraha nagara séjén, carrier lokal narima lisensi keur frékuénsi 450 MHz pikeun nyadiakeun mobile CDMA.

Loba telepon GSM ngarojong tilu pita (900/1800/1900 MHz atawa 850/1800/1900 MHz) atawa opat pita (850/900/1800/1900 MHz), sarta biasana disebut telepon pita tilu (tri band) jeung pita opat (quad band), atawa telepon jagat; nu mana telepon ieu bisa dibawa ka sakuliah dunya maké handset nu sarua. Kaportabelan ieu henteu bisa ari keur telepon IS-95 mah, sabab jaringan IS-95 heneuweuh di lolobana nagara di Eropa.

Jaringan mobil dumasar kana standar nu béda-béda bisa maké range frékuénsi nu sarua; contona, AMPS, D-AMPS, N-AMPS jeung IS-95 sakabéhna maké pita frékuénsi 800 MHz. Urang bisa manggihan jaringan AMPS jeung IS-95 dipaké dina frékuénsi nu sarua di wewengkon nu sarua nu henteu silih interferensi. Hal ieu bisa dihontal ku jalan maké kanal nu béda keur mawa data. frékuénsi aktual nu dipaké ku telepon husus bisa béda-béda gumantung tempatna, gumantung setting stasion basis carrierna.

Pita frekuensi nu disarankeun ku ITU 

ITU-R nyatujuan pita ieu dina Juni 2003 keur télékomunikasi mobil terrestrial IMT-2000: 806-960 MHz, 1710-2025 MHz, 2110-2200 MHz jeung 2500-2690 MHz.

Pita frekuensi nu dipake di AS

Pita frekuensi nu dipake ku GSM 

Pita frékuénsi GSM nu didefinisikeun dina ETS 05.05.

Wewengkon sejen

Tempo oge
 3GPP
 Dual band
 GSM frequency bands
 Quad band
 Roaming
 Tri band
 UMTS frequency bands
 700 Mhz wireless spectrum auction

Rujukan

Tumbu luar
 Wireless Advisor
 FCC
 New bands considered by FCC 

Komunikasi tanpa kabel
Telekomunikasi